Nyhet! Tidslinjen - 52 gjenfortalte bibelfortellinger med illustrasjoner og lyd.

Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Paulus’ brev til romarane

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

Forrige kapittelNeste kapittel

GUDS VEG MED ISRAEL (Kap. 9–11)
Guds gåver til Israel
9    Eg talar sanning i Kristus; eg lyg ikkje! Samvitet mitt stadfester det i Den heilage ande.  2 Eg ber på ei stor sorg og ei stadig liding i hjartet.  3 For eg skulle ønskja at eg sjølv var forbanna og skild frå Kristus, berre det kunne hjelpa mine sysken som er av same folket som eg.  4 Dei er israelittar; dei har retten til å vera Guds born, og herlegdomen, paktene, lova, tempeltenesta og lovnadene er deira.  5 Dei har fedrane, og frå dei stammar òg Kristus, han som er Gud over alt, velsigna i all æve. Amen.
Gud vel ut folket sitt
 6 Det er ikkje slik at Guds ord har slege feil. For ikkje alle som er av Israels ætt, høyrer Israel til,  7 og ikkje alle som nedstammar frå Abraham, er Abrahams born. For det står: Gjennom Isak skal du få ei ætt som skal kallast di.  8 Det vil seia: Det er ikkje dei som er borna hans av kjøt og blod, som er Guds born. Nei, dei som er born ut frå lovnaden, reknar han som Abrahams ætt.  9 For dette er eit lovnadsord: Eg kjem tilbake til deg når tida er inne, og då skal Sara ha ein son. 10 Og ikkje berre det – også Rebekka fekk to søner med éin mann, Isak, stamfaren vår. 11 Før dei var fødde, då dei verken hadde gjort godt eller vondt, sa Gud til henne: Den eldste skal tena den yngste. Guds plan og utveljing skulle stå fast 12 og er ikkje avhengig av menneskegjerningar, men berre av han som kallar. 13 For det står skrive: Jakob elska eg, men Esau hadde eg uvilje mot.
   
14 Kva skal vi seia til dette? Er Gud urettferdig? Langt ifrå! 15 For til Moses seier han: Eg vil miskunna meg over den eg vil, og ynkast over den eg vil. 16 Så står det ikkje til den som vil, og ikkje til den som strevar, men til Gud som miskunnar seg. 17 For Skrifta seier til farao: Når eg lét deg stiga fram, var det fordi eg ville visa mi makt på deg, og for at namnet mitt skal bli forkynt over heile jorda. 18 Det viser at han gjer miskunn mot den han vil, og forherdar den han vil.
   
19 No vil du vel seia: «Kva har han då å klaga oss for? Kven kan stå imot hans vilje?» 20 Men kven er du, menneske, som tek til motmæle mot Gud? Kan verket seia til handverkaren: «Kvifor laga du meg slik?» 21 Eller har ikkje pottemakaren makt over leira, så han av same leirklumpen kan laga ei krukke til fint bruk og ei anna til simplare bruk? 22 Og endå Gud ville visa sin vreide og kunngjera si makt, har han med stort tolmod bore over med dei krukkene som var under vreiden og laga for å gå til grunne. 23 Han gjorde det for å kunngjera kor rik hans herlegdom er for dei som han ville visa miskunn, dei som han på førehand hadde gjort ferdige til herlegdom. 24 Oss òg har han kalla til å vera slike krukker, ikkje berre mellom jødane, men mellom heidningane òg. 25 Som han seier hos Hosea:
           Dei som ikkje var mitt folk,
           vil eg kalla mitt folk,
           og henne som eg ikkje elska,
           vil eg kalla den som eg elskar.
          
   
26  Der det før vart sagt til dei:
          « De er ikkje mitt folk»,
           der skal dei kallast
           borna til den levande Gud.
27 Og Jesaja ropar ut over Israel:
           Om Israelsborna var så talrike som havsens sand,
           skal berre ein rest bli frelst.
          
   
28  For i hast skal Herren sluttføra sin rekneskap på jorda.
29 Og som Jesaja før har sagt:
           Hadde ikkje Herren over hærskarane
           late nokon av vår ætt leva,
           då var vi som Sodoma,
           då likna vi Gomorra.

Israel og evangeliet
30 Kva skal vi då seia? Jau, heidningane som ikkje jaga etter å få rettferd, dei har vunne rettferd, det vil seia: rettferda av tru. 31 Men Israel, som jaga etter lova for å vinna rettferd, dei nådde ikkje fram. 32 Kvifor ikkje? Fordi dei heldt seg til gjerningar og ikkje til tru. Dei støytte seg på støytesteinen, 33 som det står skrive:
           Sjå, på Sion legg eg ein støytestein
           og eit berg til fall.
           Men den som trur på han,
           skal ikkje bli til skamme.
Rom 9,3 viser til 2 Mos 32,32, Rom 10,1f
Note: forbanna: Paulus bruker her ein svært sterk uttrykksmåte. Tilsvarande forbanningsutsegner finst i andre jødiske, kristne og gresk-romerske tekstar og blir brukte om personar eller ting som er under Guds forbanning eller vreide. Jf. òg Rom 1,18ff; 1 Kor 12,3; 16,22; Gal 1,8.
Rom 9,5 viser til Joh 1,1, Kol 2,9
Note: han som er Gud over alt: kan òg omsetjast «Gud, som er over alle ting».
Rom 9,13 viser til Mal 1,2f
Rom 9,22 viser til Rom 2,4
Rom 9,27 viser til Jes 10,22f
Rom 9,29 viser til 1 Mos 19,24f, Jes 1,9
Note: Herren over hærskarane: namn som gjev uttrykk for Guds makt og majestet. ▶Guds namn.
Forrige kapittelNeste kapittel

27. september 2021

Dagens Bibelord

Salmane 38,10–16

Les i nettbibelen

10Herre, du kjenner min lengsel, mitt sukk er ikkje løynt for deg. 11Hjartet hamrar, krafta sviktar, sjølv lyset i auga har forlate meg. 12Vener og dei som står meg nær, held seg borte frå mi plage, mine næraste held seg langt unna. ... Vis hele teksten

10Herre, du kjenner min lengsel, mitt sukk er ikkje løynt for deg. 11Hjartet hamrar, krafta sviktar, sjølv lyset i auga har forlate meg. 12Vener og dei som står meg nær, held seg borte frå mi plage, mine næraste held seg langt unna. 13Dei som står meg etter livet, set snarer for meg. Dei som vil meg vondt, talar om å skada meg, dei grundar dagen lang på svik. 14Men eg er lik ein døv, eg høyrer ikkje, eg er lik ein mållaus som ikkje opnar munnen. 15Eg er lik ein mann som ikkje høyrer og ikkje har svar i sin munn. 16Men det er deg, Herre, eg ventar på. Du vil svara meg, Herre, min Gud.