Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Sakarja

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

< Forrige kapittelNeste kapittel >

Stormaktene fell
11Lat opp dørene, Libanon,
          så eld kan øyda dine sedertre!
          
   
 2 Klag, du sypress!
          For sederen er fallen,
          dei veldige trea øydelagde.
          Klag, de eiketre i Basan!
          For den tette skogen er felt.
          
   
 3 Høyr kor gjetarane klagar,
          for herlegdomen deira er øydelagd.
          Høyr kor dei unge løvene brøler,
          for det Jordan er stolt av, er lagt øyde.

Dei to gjetarane og dei to stavane
     4 Så seier Herren min Gud: «Gjet slaktesauene!»
          
   
 5 Kjøparane slaktar dei uten å kjenna skuld,
          seljarane seier: «Velsigna er Herren, eg vart rik!»
          og deira eigne gjetarar sparer dei ikkje.
          
   
 6 «For eg vil ikkje lenger spara dei som bur i landet», seier Herren.
          «Sjå, eg gjev menneska over i hendene på kvarandre
          og i hendene på kongen deira.
          Dei skal knusa landet,
          og eg vil ikkje berga nokon frå deira hand.»
          
   
 7 Så gjette eg slaktesauene for sauehandlarane.
          Eg tok meg to stavar.
          Den eine kalla eg Godvilje,
          den andre kalla eg Semje,
          og eg gjette sauene. –
          
   
 8 Eg rydda av vegen dei tre gjetarane på ein månad.
          Eg mista tolmodet med sauene,
          og dei vart trøytte av meg òg.
          
   
 9 Eg sa: «Eg vil ikkje gjeta dykk.
          Dei som held på å døy, får døy.
          Dei som går til grunne, får gå til grunne.
          Dei som er att, får eta kjøtet av kvarandre.»
10 Så tok eg staven min Godvilje og knekte han. Eg ville bryta den pakta som eg hadde gjort med alle folka. 11 Og ho vart broten den dagen. Då skjøna sauehandlarane som vakta på meg, at dette var Herrens ord.
   
12 Eg sa til dei: «Om de finn det for godt, så gjev meg løna mi. Dersom ikkje, så lat det vera.» Då vog dei opp løna mi, tretti sølvstykke. 13 Men Herren sa til meg: «Kast dei inn i skattkammeret, den kostelege summen eg er verd for dei.» Og eg tok dei tretti sølvstykka og kasta dei inn i Herrens hus, i skattkammeret. 14 Så knekte eg av den andre staven, Semje, for å bryta brorskapen mellom Juda og Israel.
   
15 Herren sa til meg: «Utstyr deg no som ein duglaus gjetar! 16 For sjå, eg reiser opp ein gjetar i landet.
          Han leitar ikkje etter dei tapte,
          søkjer ikkje opp dei spreidde,
          lækjer ikkje dei skadde,
          fôrar ikkje dei friske,
          men et kjøtet av dei beste dyra
          og kløyver til og med klauvene på dei.»
          
   
17 Ve den dårlege gjetaren min
          som forlèt flokken!
          Sverd mot hans arm,
          mot hans høgre auge!
          Armen skal visna,
          høgre auge blindast.
< Forrige kapittelNeste kapittel >

01. juli 2022

Dagens bibelord

Josva 24,19–28

Les i nettbibelen

19Josva sa til folket: «Dere makter ikke å tjene Herren, for han er en hellig Gud. Han er en nidkjær Gud, som ikke bærer over med deres lovbrudd og synder. ... Vis hele teksten

19Josva sa til folket: «Dere makter ikke å tjene Herren, for han er en hellig Gud. Han er en nidkjær Gud, som ikke bærer over med deres lovbrudd og synder. 20Hvis dere forlater Herren og dyrker fremmede guder, vil han igjen føre ulykke over dere og gjøre ende på dere, hvor mye godt han enn har gjort mot dere før.» 21Folket sa til Josva: «Nei! Herren vil vi tjene.» 22Da sa Josva til dem: «Så er dere vitner mot dere selv at dere har valgt Herren og vil tjene ham.» De svarte: «Vi er vitner!» 23Da sa Josva: «Skill dere av med de fremmede gudene som finnes hos dere, og vend deres hjerte mot Herren, Israels Gud!» 24Folket sa til Josva: « Herren vår Gud vil vi tjene, hans stemme vil vi lyde.» 25Den dagen sluttet Josva en pakt for folket og fastsatte lov og rett for dem i Sikem. 26Han skrev disse ordene opp i Guds lovbok. Så tok han en stor stein og reiste den der, under eika som står ved Herrens helligdom. 27Og Josva sa til hele folket: «Se, denne steinen skal være et vitne mot oss, for den har hørt hvert ord som Herren har sagt til oss. Den skal vitne mot dere, så dere ikke fornekter deres Gud.» 28Så lot Josva folket gå, hver til sin eiendom.