Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Jesaja

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66

< Forrige kapittelNeste kapittel >

Moab
15Budskap om Moab.
        
          I en natt av vold gikk Ar-Moab til grunne.
          I en natt av vold gikk Kir-Moab til grunne.
          
   
 2 De går opp til tempelet,
          Dibon går til offerhaugene for å gråte.
          Moab sørger
          over Nebo og Medeba.
          Hvert hode er snauklipt,
          alt skjegg er raket av.
          
   
 3 I gatene går de kledd i sekkestrie,
          på tak og torg sørger alle,
          tårene renner.
          
   
 4 Hesjbon og Elale klager,
          skrikene høres helt til Jahas.
          Derfor roper Moabs krigere,
          de skjelver og mister motet.
          
   
 5 Mitt hjerte klager over Moab.
          De flykter til Soar og Eglat-Sjelisjia,
          gråtende går de opp bakkene til Luhit,
          på veien til Horonajim
          klager de høyt over sammenbruddet.
          
   
 6 For Nimrim-vannet blir til ørkenland,
          gresset tørker bort,
          engen visner,
          det finnes ikke noe som er grønt.
          
   
 7 Derfor tar de det som er igjen,
          det de har tatt vare på,
          og bærer det over Arabim-bekken.
          
   
 8 Ja, klageropet går
          rundt om i Moabs land,
          skriket når Eglajim,
          skriket når Beer-Elim.
          
   
 9 For Dimons vann er fullt av blod,
          og enda sender jeg mer mot Dimon:
          løver mot dem som slapp unna fra Moab,
          og mot dem som er igjen i landet.
< Forrige kapittelNeste kapittel >

23. mai 2022

Dagens bibelord

Lukas 18,1–8

Les i nettbibelen

1Han fortalde dei ei likning om at dei alltid skulle be og ikkje mista motet: 2«I ein by var det ein dommar som ikkje hadde ærefrykt for Gud og ikkje tok omsyn til noko menneske. ... Vis hele teksten

1Han fortalde dei ei likning om at dei alltid skulle be og ikkje mista motet: 2«I ein by var det ein dommar som ikkje hadde ærefrykt for Gud og ikkje tok omsyn til noko menneske. 3I same byen var det ei enkje. Ho kom gong på gong til han og sa: ‘Hjelp meg i saka med motparten min, så eg kan få min rett.’ 4Lenge ville han ikkje, men til slutt sa han med seg sjølv: ‘Endå eg verken har ærefrykt for Gud eller tek omsyn til noko menneske, 5vil eg hjelpa denne enkja til retten hennar, sidan ho plagar meg slik, elles endar det vel med at ho flyg like i synet på meg.’» 6Og Herren sa: «Høyr kva denne uærlege dommaren seier! 7Skulle så ikkje Gud hjelpa sine utvalde til retten deira, dei som ropar til han dag og natt? Er han sein til å hjelpa dei? 8Eg seier dykk: Han skal raskt sørgja for at dei får sin rett. Men når Menneskesonen kjem, skal han då finna trua på jorda?»