Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

Kapittel 12
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
12Til korlederen. Etter «Den åttende». En salme av David.
          
   
 2 Frels meg, Herre! De fromme er borte.
          Det finnes ikke trofaste mennesker mer.
          
   
 3 Alle taler løgn med sin neste;
          de snakker med glatte lepper og delt hjerte.
          
   
 4 Herren skal utrydde alle glatte lepper,
          hver tunge som taler store ord,
          
   
 5 de som sier: «I tungen ligger vår makt,
          vi har leppene med oss.
          Hvem er herre over oss?»
          
   
 6 «De hjelpeløse blir undertrykt,
          og de fattige stønner,
          derfor vil jeg reise meg nå», sier Herren.
          «Jeg vil berge den som blir foraktet.»
          
   
 7 Herrens ord er rene ord,
          sølv som er lutret i smelteovnen,
          sju ganger renset.
          
   
 8 Du, Herre, vil bevare dem,
          beskytte dem for alltid mot denne slekten
          
   
 9 når lovløse går omkring overalt
          og det usle får makten blant mennesker.
Note : Den åttende: >6,1.
Sal 12,2 viser til Mi 7,2
Note : som blir foraktet: eller «som lengter etter å bli berget».
Forrige kapittelNeste kapittel

01. mars 2021

Dagens Bibelord

Galatarane 2,11–16

Les i nettbibelen

11Men då Kefas kom til Antiokia, sa eg han imot, beint opp i andletet, for oppførselen hans dømde han. ... Vis hele teksten

11Men då Kefas kom til Antiokia, sa eg han imot, beint opp i andletet, for oppførselen hans dømde han. 12Før det kom nokre frå Jakob, heldt han måltid saman med dei heidningkristne. Men då dei kom, trekte han seg bort og heldt seg unna, for han var redd dei omskorne. 13På same måten hykla dei andre jødekristne, så til og med Barnabas vart dregen med i hykleriet deira. 14Men då eg såg at dei ikkje gjekk beint fram etter sanninga i evangeliet, sa eg til Kefas så alle høyrde på: «Når du som er jøde, sjølv ikkje lever som ein jøde, men som ein heidning, korleis kan du då tvinga heidningane til å leva som jødar?» 15Vi er av fødsel jødar og ikkje syndarar av heidningætt. 16Men då vi skjøna at ikkje noko menneske blir rettferdig for Gud ved gjerningar som lova krev, men berre ved trua på Jesus Kristus, då sette vi òg vår lit til Kristus Jesus, så vi kunne seiast rettferdige ved trua på Kristus og ikkje ved lovgjerningar. For ved lovgjerningar blir ikkje noko menneske rettferdig.