Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
82En salme av Asaf.
        
          Gud står fram i guders forsamling,
          midt mellom guder holder han dom:
          
   
 2 Hvor lenge vil dere dømme med urett
          og holde med de skyldige?
          
   
 3 Hjelp svake og farløse til deres rett,
          frikjenn hjelpeløse og fattigfolk,
          
   
 4 berg fattige og svake,
          fri dem fra de lovløses hånd!
          
   
 5 De vet ingenting, skjønner ingenting,
          de går omkring i mørke,
          alle jordens grunnvoller rokkes.
          
   
 6 Jeg har sagt: «Dere er guder,
          sønner av Den høyeste er dere alle.
          
   
 7 Men dere skal dø slik et menneske dør,
          og falle slik en av fyrstene faller.»
          
   
 8 Reis deg, Gud, hold dom over jorden,
          for alle folkeslag er din eiendom.
Sal 82,1 viser til 1 Kong 22,19, Job 2,1, Sal 89,8, Sal 138,1
Note: guder: himmelske skapninger i Guds råd. Jf. Guds sønner, Job 1,6; Sal 29,1. Her kanskje bilde på lederne i Israel.
Sal 82,2 viser til 5 Mos 1,17, Sal 58,2, Ordsp 17,15
Note: skyldige: Det hebr. ordet kan også oversettes «de lovløse», jf. v. 4. >1,1.
Sal 82,8 viser til Sal 7,7+
Forrige kapittelNeste kapittel

10. mai 2021

Dagens Bibelord

Lukas 18,1–8

Les i nettbibelen

1Han fortalde dei ei likning om at dei alltid skulle be og ikkje mista motet: 2«I ein by var det ein dommar som ikkje hadde ærefrykt for Gud og ikkje tok omsyn til noko menneske. ... Vis hele teksten

1Han fortalde dei ei likning om at dei alltid skulle be og ikkje mista motet: 2«I ein by var det ein dommar som ikkje hadde ærefrykt for Gud og ikkje tok omsyn til noko menneske. 3I same byen var det ei enkje. Ho kom gong på gong til han og sa: ‘Hjelp meg i saka med motparten min, så eg kan få min rett.’ 4Lenge ville han ikkje, men til slutt sa han med seg sjølv: ‘Endå eg verken har ærefrykt for Gud eller tek omsyn til noko menneske, 5vil eg hjelpa denne enkja til retten hennar, sidan ho plagar meg slik, elles endar det vel med at ho flyg like i synet på meg.’» 6Og Herren sa: «Høyr kva denne uærlege dommaren seier! 7Skulle så ikkje Gud hjelpa sine utvalde til retten deira, dei som ropar til han dag og natt? Er han sein til å hjelpa dei? 8Eg seier dykk: Han skal raskt sørgja for at dei får sin rett. Men når Menneskesonen kjem, skal han då finna trua på jorda?»