Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

Kapittel 137
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
137Ved elvene i Babel satt vi og gråt
          når vi tenkte på Sion.
          
   
 2 Vi hengte lyrene
          opp i piletrærne.
          
   
 3 De som tok oss til fange, ba oss om sang,
          de som bortførte oss, ba om glede:
          «Syng en av Sions sanger for oss!»
          
   
 4 Hvordan kan vi synge Herrens sanger
          på fremmed jord?
          
   
 5 Glemmer jeg deg, Jerusalem,
          så la min høyre hånd bli glemt!
          
   
 6 La tungen klistre seg til ganen
          om jeg ikke tenker på deg,
          om jeg ikke setter Jerusalem
          høyere enn min største glede!
          
   
 7 Herre, husk Jerusalems dag
          da Edoms sønner sa:
          «Riv ned! Riv ned til grunnen!»
          
   
 8 Du datter Babel som er herjet,
          salig er den som gjengjelder
          det du gjorde mot oss.
          
   
 9 Salig er den som griper dine barn
          og knuser dem mot berget!
Note : elvene i Babel: sideelver og kanaler til Eufrat, f.eks. Kebar-elven. Jf. Esek 1,1. vi: dikteren og hans landsmenn, som var bortført.
Sal 137,7 viser til Klag 4,21f
Note : Edoms sønner: edomittene, som gledet seg da Nebukadnesar knuste Juda-riket i 587 f.Kr., og som prøvde å utnytte ulykken deres. Jf. Esek 35,1ff; Ob 1–15.
Forrige kapittelNeste kapittel

01. mars 2021

Dagens Bibelord

Galatarane 2,11–16

Les i nettbibelen

11Men då Kefas kom til Antiokia, sa eg han imot, beint opp i andletet, for oppførselen hans dømde han. ... Vis hele teksten

11Men då Kefas kom til Antiokia, sa eg han imot, beint opp i andletet, for oppførselen hans dømde han. 12Før det kom nokre frå Jakob, heldt han måltid saman med dei heidningkristne. Men då dei kom, trekte han seg bort og heldt seg unna, for han var redd dei omskorne. 13På same måten hykla dei andre jødekristne, så til og med Barnabas vart dregen med i hykleriet deira. 14Men då eg såg at dei ikkje gjekk beint fram etter sanninga i evangeliet, sa eg til Kefas så alle høyrde på: «Når du som er jøde, sjølv ikkje lever som ein jøde, men som ein heidning, korleis kan du då tvinga heidningane til å leva som jødar?» 15Vi er av fødsel jødar og ikkje syndarar av heidningætt. 16Men då vi skjøna at ikkje noko menneske blir rettferdig for Gud ved gjerningar som lova krev, men berre ved trua på Jesus Kristus, då sette vi òg vår lit til Kristus Jesus, så vi kunne seiast rettferdige ved trua på Kristus og ikkje ved lovgjerningar. For ved lovgjerningar blir ikkje noko menneske rettferdig.