Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Amos

1 2 3 4 5 6 7 8 9

Forrige kapittelNeste kapittel

Utvelgelse og ansvar
3Hør dette ordet som Herren taler mot dere, israelitter,
          mot hele den slekten jeg førte opp fra Egypt:
          
   
 2 Bare dere ville jeg kjennes ved
          blant alle jordens slekter.
          Derfor vil jeg straffe dere
          for alle syndene deres.

Profetkallet tvinger
     3 Går vel to i følge
          uten å ha en avtale?
          
   
 4 Brøler vel løven i skogen
          uten å ha et bytte?
          Knurrer ungløven i hulen
          uten å ha fanget noe?
          
   
 5 Faller vel fuglen til jorden
          uten at en felle er satt opp?
          Spretter snaren opp fra marken
          uten å ha fanget noe?
          
   
 6 Gjaller hornet i byen
          uten at folket skjelver?
          Skjer det en ulykke i byen
          uten at Herren har gjort det?
          
   
 7 Nei, Herren Gud gjør ikke noe
          uten å åpenbare sitt skjulte råd
          for sine tjenere profetene.
          
   
 8 Løven brøler
          – hvem blir ikke redd?
          Herren Gud taler
          – hvem blir ikke profet?

Dom over Samaria
     9 La det høres over borgene i Asjdod
          og over borgene i Egypt, og si:
          Kom sammen på fjellene rundt Samaria!
          Se den store forvirringen hos henne
          og undertrykkelsen i byen!
          
   
10 De vet ikke å gjøre det rette,
          sier Herren.
          De dynger opp vold og ran i borgene sine.
          
   
11 Derfor sier Herren Gud:
          Fienden skal omringe landet,
          rive ned festningen din,
          borgene skal plyndres.
          
   
12 Så sier Herren:
          Som gjeteren berger
          to leggbein eller en øreflipp fra løvens gap,
          slik skal israelittene berges,
          de som sitter i sofahjørner i Samaria
          og på divaner i Damaskus.
          
   
13 Hør og vær vitner mot Jakobs hus!
          sier Herren Gud, hærskarenes Gud.
          
   
14 Ja, den dagen jeg straffer Israel
          for syndene deres,
          lar jeg straffen ramme Betels altere.
          Alterhornene blir hugget av
          og faller til jorden.
          
   
15 Da knuser jeg både vinterhus og sommerhus.
          Elfenbenshus går til grunne
          og store bygninger legges i grus,
          sier Herren.
Am 3,6 viser til Jes 31,2, Jes 45,7, Klag 3,38, Mi 1,12
Note: en ulykke: Jf. Jes 45,7.
Am 3,7 viser til Åp 1,1
Am 3,8 viser til Jer 20,7
Am 3,14 viser til 2 Kong 23,15
Note: Betel: viktig religiøst og politisk sentrum lengst sør i Nordriket. >1 Kong 12,29. Alterhornene: ▶horn, alterhorn.
Am 3,15 viser til Am 6,4-11
Note: Elfenbenshus: rikmannshus, prydet med kostbart elfenben. Rester av elfenben er funnet i Samarias ruiner.
Forrige kapittelNeste kapittel

01. august 2021

Dagens Bibelord

Matteus 18,21–35

Les i nettbibelen

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! ... Vis hele teksten

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! 23Difor kan himmelriket liknast med ein konge som ville gjera opp rekneskapen med tenarane sine. 24Då han tok til med oppgjeret, førte dei fram for han ein som var skuldig ti tusen talentar. 25Han hadde ikkje noko å betala med, og herren baud at han skulle seljast, både han og kona hans og borna og alt han eigde, så gjelda kunne betalast. 26Men tenaren fall på kne for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg alt saman.’ 27Herren fekk inderleg medkjensle med han, sleppte han fri og ettergav han skulda. 28Då tenaren kom ut, møtte han ein medtenar som skulda han hundre denarar. Han greip medtenaren, tok strupetak på han og sa: ‘Betal det du skuldar!’ 29Medtenaren fall ned for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg.’ 30Men han ville ikkje. Han gjekk av stad og sette medtenaren sin i fengsel; der skulle han sitja til han hadde betalt skulda. 31Då dei andre tenarane såg det som hende, vart dei svært sorgfulle. Dei gjekk til herren sin og fortalde han alt som var hendt. 32Då kalla herren tenaren til seg att og sa til han: ‘Du vonde tenar! Heile skulda ettergav eg deg fordi du bad meg om det. 33Skulle ikkje du òg ha vist miskunn mot medtenaren din, slik eg viste miskunn mot deg?’ 34Og herren vart sint og overgav tenaren til fangevaktarar som skulle mishandla han til han hadde betalt heile skulda. 35Slik skal Far min i himmelen gjera med kvar ein av dykk som ikkje av hjartet tilgjev bror sin.»