Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Amos

Kapittel 1
1 2 3 4 5 6 7 8 9

Neste kapittel
1Ord av Amos, en sauebonde fra Tekoa, det han så om Israel i de dager da Ussia var konge i Juda og Jeroboam, sønn av Joasj, var konge i Israel, to år før jordskjelvet.
Dom over nabofolkene
     2 Han sa:
           Herren brøler fra Sion,
          fra Jerusalem runger hans røst.
          Gjeternes beitemarker skal sørge,
          Karmels topp skal tørke.
          
   
 3 Så sier Herren:
          Tre ugjerninger av Damaskus, ja, fire
          – jeg holder det ikke tilbake!
          For de tresket Gilead med jerntagger.
          
   
 4 Jeg sender ild mot Hasaels hus,
          den skal fortære Ben-Hadads borger.
          
   
 5 Jeg sprenger portbommen i Damaskus,
          utrydder ham som troner i Aven-dalen,
          og ham som bærer septer i Bet-Eden.
          Arams folk skal i eksil til Kir,
          sier Herren.
          
   
 6 Så sier Herren:
          Tre ugjerninger av Gaza, ja, fire
          – jeg holder det ikke tilbake!
          For de drev alle i eksil og overga dem til Edom.
          
   
 7 Jeg sender ild mot muren rundt Gaza,
          den skal fortære borgene hennes.
          
   
 8 Jeg utrydder ham som troner i Asjdod,
          og ham som bærer septer i Asjkalon.
          Jeg løfter hånden mot Ekron,
          og resten av filisterne skal gå til grunne,
          sier Herren Gud.
          
   
 9 Så sier Herren:
          Tre ugjerninger av Tyros, ja, fire
          – jeg holder det ikke tilbake!
          For de overga til Edom alle som de drev i eksil,
          de husket ikke på brødrepakten.
          
   
10 Jeg sender ild mot muren rundt Tyros,
          den skal fortære borgene der.
          
   
11 Så sier Herren:
          Tre ugjerninger av Edom, ja, fire
          – jeg holder det ikke tilbake!
          For de jaget brødrene sine med sverd,
          de viste ingen barmhjertighet.
          De holdt alltid fast på sin harme,
          vreden voktet de i det uendelige.
          
   
12 Jeg sender ild mot Teman,
          den skal fortære borgene i Bosra.
          
   
13 Så sier Herren:
          Tre ugjerninger av ammonittene, ja, fire
          – jeg holder det ikke tilbake!
          For de skar opp gravide i Gilead
          og utvidet grensene sine.
          
   
14 Jeg setter fyr på muren rundt Rabba,
          ild skal fortære borgene der
          under kampropene på stridens dag,
          i stormen på uværsdagen.
          
   
15 Da skal kongen deres gå i eksil
          sammen med stormennene,
          sier Herren.
Am 1,1 viser til 2 Kong 14,23ff, 2 Kong 15,1ff, Jes 1,1, Hos 1,1+, Am 7,14
Note : Tekoa: liten by ca. 17 km sør for Jerusalem. Jf. 7,14f. før jordskjelvet: Tidspunktet er ikke nærmere kjent. Jordskjelv forekom ofte i Israel, det nevnes bl.a. et under kong Ussia, Sak 14,5.
Am 1,3 viser til 2 Sam 12,31, 2 Kong 8,12, 2 Kong 13,7, Jes 17,1ff, Jer 49,23ff, Sak 9,1
Note : Tre … ja, fire: gang på gang.
Note : Aven-dalen: kanskje dalen mellom Libanon og Antilibanon. Bet-Eden: et arameerrike ved Eufrat eller i nærheten av Damaskus. Kir: land i Mesopotamia, arameernes oppr. hjemland. Jf. 2 Kong 16,9; Jes 22,6; Am 9,7.
Am 1,12 viser til Jes 63,1
Note : Teman: område i Edom, ofte brukt om hele landet. Bosra: en by i Edom.
Note : Rabba: ammonittenes hovedstad, i dag Amman.
Neste kapittel

28. februar 2021

Dagens Bibelord

Lukas 7,36–50

Les i nettbibelen

36Ein av farisearane bad Jesus eta hos seg. Og han gjekk inn i huset til farisearen og tok plass ved bordet. ... Vis hele teksten

36Ein av farisearane bad Jesus eta hos seg. Og han gjekk inn i huset til farisearen og tok plass ved bordet. 37No var det ei kvinne der i byen som levde eit syndefullt liv. Då ho fekk vita at Jesus låg til bords hos farisearen, kom ho dit med ei alabastkrukke med dyr salve. 38Ho vart ståande bak Jesus, nede ved føtene, og gret. Så tok ho til å fukta føtene hans med tårene og tørka dei med håret sitt. Ho kyste føtene hans og smurde dei med salven. 39Då farisearen som hadde bede han heim, såg det, tenkte han med seg: «Var denne mannen ein profet, visste han kva slag kvinne det er som tek i han, at ho lever eit syndefullt liv.» 40Då tok Jesus til orde og sa til farisearen: «Simon, eg har noko å seia deg.» «Tal, meister», svara han. 41Jesus sa: «To menn stod i skuld til ein som lånte ut pengar. Den eine var skuldig fem hundre denarar, den andre femti. 42Men då dei ikkje hadde noko å betala med, ettergav han dei begge skulda. Kven av dei vil halda mest av han?» 43«Den han ettergav mest, tenkjer eg», svara Simon. «Du har rett», sa Jesus. 44Så vende han seg til kvinna og sa til Simon: «Ser du denne kvinna? Eg kom inn i ditt hus; du gav meg ikkje vatn til føtene mine, men ho fukta dei med tårer og tørka dei med håret sitt. 45Du helsa meg ikkje velkomen med eit kyss, men ho har ikkje halde opp med å kyssa føtene mine heilt frå eg kom inn. 46Du salva ikkje hovudet mitt med olje, men ho smurde føtene mine med velluktande salve. 47Difor seier eg deg: Dei mange syndene hennar er tilgjevne, difor har ho vist stor kjærleik. Men den som får tilgjeve lite, elskar lite.» 48Så sa han til kvinna: «Syndene dine er tilgjevne.» 49Då tok dei andre gjestene til å tenkja med seg: «Kven er han, som jamvel tilgjev synder?» 50Men Jesus sa til kvinna: «Trua di har frelst deg. Gå i fred!»