Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Første Mosebok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50

Forrige kapittelNeste kapittel

Kain og Abel
4Mannen var saman med Eva, kvinna si. Ho vart med barn og fødde Kain. Då sa ho: «Eg har bore fram ein mann ved Herrens hjelp.»  2 Sidan fødde ho Abel, bror hans. Abel vart sauegjetar, Kain vart jorddyrkar.
   
 3 Då det hadde gått ei tid, hende det at Kain bar fram eit offer for Herren av grøda på åkeren.  4 Abel òg bar fram eit offer, av dei førstefødde dyra frå småfeet og av feittet på dei. Herren såg med velvilje på Abel og offeret hans,  5 men på Kain og hans offer såg han ikkje med velvilje. Då vart Kain brennande harm og såg ned.
   
 6 Herren sa til Kain: «Kvifor er du harm, og kvifor ser du ned?  7 Dersom du vil gjera det gode, kan du sjå opp, men om du ikkje vil det gode, ligg synda klar ved døra. Ho ønskjer makt over deg, men du skal herska over henne.»
   
 8 Sidan sa Kain til Abel, bror sin: *«Lat oss gå ut på marka!»• Og medan dei var der ute, gjekk Kain laus på Abel, bror sin, og drap han.
   
 9 Då sa Herren til Kain: «Kvar er Abel, bror din?» Han svara: «Eg veit ikkje. Er eg vaktar for bror min?» 10 Då sa Herren: «Kva har du gjort? Blodet til bror din ropar til meg frå jorda! 11 Forbanna er du! No skal du vera bannlyst frå den jorda som opna munnen og tok imot blodet til bror din frå di hand. 12 Når du dyrkar åkeren, skal han ikkje meir gje deg av rikdomen sin. Fredlaus og flyktning skal du vera på jorda.»
   
13 Då sa Kain til Herren: «Skulda mi er for tung å bera. 14 Sjå, i dag driv du meg bort frå landet. Eg må gøyma meg for deg. Fredlaus og flyktning blir eg på jorda, og den som finn meg, kan slå meg i hel.» 15 Men Herren sa til han: «Nei! Slår nokon Kain i hel, skal det hemnast sju gonger.» Og Herren sette eit merke på Kain så ingen som møtte han, skulle drepa han. 16 Så drog Kain bort frå Herren og busette seg i landet Nod, austafor Eden.
Slekta til Kain
17 Kain var saman med kvinna si, og ho vart med barn og fødde Henok. Så bygde han ein by og gav han namn etter Henok, son sin. 18 Henok fekk sonen Irad, og Irad vart far til Mehujael. Mehujael vart far til Metusjael, og Metusjael vart far til Lamek.
   
19 Lamek tok seg to koner. Den eine heitte Ada, den andre heitte Silla. 20 Ada fødde Jabal. Han vart stamfar til dei som bur i telt og held buskap. 21 Bror hans heitte Jubal. Han vart stamfar til alle dei som spelar på lyre og fløyte. 22 Silla fødde òg ein son, Tubalkain. Han smidde alle slag reiskapar av bronse og jern. Syster til Tubalkain var Naama.
          
   
23 Lamek sa til konene sine:
          «Ada og Silla, høyr på meg,
          Lameks koner, lytt til mine ord:
          Ein mann drep eg for eit sår,
          ein gut for ei skramme.
          
   
24 Kain skal hemnast sju gonger,
          men Lamek syttisju gonger.»

Slekta til Set
25 Adam var igjen saman med kvinna si, og ho fødde ein son og kalla han Set.
          «For Gud har gjeve meg eit nytt barn
          i staden for Abel,
          sidan Kain drap han.»
26 Set fekk òg ein son og gav han namnet Enosj. På den tida byrja dei å kalla på Herrens namn.
Note: bore fram: Hebr. nyttar her eit ord som kan tyda «skapa», «laga», jf. 1 Mos 14,19.22; Ordt 8,22, eller «kjøpa», «skaffa», jf. 1 Mos 25,10; 39,1. Namnet Kain er eit ordspel på dette ordet.
Note: Abel: Namnet tyder «pust», «forgjengelegdom».
1 Mos 4,8 viser til 1 Joh 3,12
Note: Lat oss … marka: Utsegna manglar i ▶masoretteksten, men finst i den samaritanske bibelteksten og i dei eldste omsetjingane.
Note: merke: teikn, t.d. på panna, som viser at ein er verna av Gud. Jf. Esek 9,4.
Note: Nod: ukjent land. Namnet liknar på det hebr. ordet for «fredlaus». Jf. v. 12.14.
Note: Set: Namnet blir her sett i samband med eit hebr. ord som tyder «å gje». Jf. 4,26.
1 Mos 4,26 viser til 1 Mos 12,8
Note: Enosj: Namnet tyder «menneske».
Forrige kapittelNeste kapittel

03. desember 2021

Dagens bibelord

Hebreerne 6,13–20

Les i nettbibelen

13Da Gud ga Abraham løftet, sverget han ved seg selv, for han hadde ingen større å sverge ved. 14Han sa: Sannelig, jeg vil velsigne deg rikt og gjøre din ætt uendelig tallrik. 15Og Abraham ventet tålmodig og fikk det Gud hadde lovet ham. ... Vis hele teksten

13Da Gud ga Abraham løftet, sverget han ved seg selv, for han hadde ingen større å sverge ved. 14Han sa: Sannelig, jeg vil velsigne deg rikt og gjøre din ætt uendelig tallrik. 15Og Abraham ventet tålmodig og fikk det Gud hadde lovet ham. 16Mennesker sverger jo ved en som er større, og eden er en stadfestelse som gjør slutt på alle innvendinger. 17Gud ville gjøre det helt klart for arvingene til løftet at hans beslutning var uforanderlig. Derfor gikk han også god for den med en ed. 18Med løfte og ed, to ting som ikke kan forandres – og Gud kan ikke lyve – skulle vi ha en mektig trøst, vi som har søkt tilflukt ved å gripe det håpet som ligger foran oss. 19Dette håpet er et trygt og fast anker for sjelen. Det når innenfor forhenget, 20dit Jesus gikk inn som forløper for oss, han som til evig tid er blitt øversteprest av samme slag som Melkisedek.