Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Salomos ordspråk

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

< Forrige kapittel

SJETTE SAMLING (31,1–9)
Den gode kongen
31    Ord fra kong Lemuel, lærdom hans mor ga ham.
          
   
 2 Min sønn,
          du min sønn som jeg bar,
          mine løfters sønn:
          
   
 3 Gi ikke din kraft til kvinner,
          ditt liv til det som ødelegger konger.
          
   
 4 Det sømmer seg ikke for konger, Lemuel,
          det sømmer seg ikke for konger å drikke vin
          eller for fyrster å trakte etter sterk drikk.
          
   
 5 Da ville de drikke og glemme lovbudene
          og fordreie retten for alle undertrykte.
          
   
 6 Men gi sterk drikk til den som går til grunne,
          og vin til den som er bitter til sinns.
          
   
 7 La ham drikke og glemme sin fattigdom
          så han ikke lenger husker sin elendighet.
          
   
 8 Lukk opp din munn for den som ikke selv kan tale,
          før saken for dem som nær bukker under.
          
   
 9 Lukk opp din munn og døm rettferdig,
          la hjelpeløse og fattige få sin rett!
          
   

EN DYKTIG KONE (31,10–31) 10 
   א En dyktig kone – hvem finner vel henne?
          Langt mer enn perler er hun verdt.
          
   
11 ב Mannen stoler på henne i sitt hjerte,
          han mangler ikke vinning.
          
   
12 ג Hun gjør bare godt imot ham,
          aldri noe ondt så lenge hun lever.
          
   
13 ד Hun skaffer seg ull og lin,
          hendene arbeider med liv og lyst.
          
   
14 ה Hun er som handelsskipene,
          hun skaffer mat langveisfra.
          
   
15 ו Før dagen gryr, er hun oppe,
          gir mat til sitt hus
          og setter tjenestejentene i arbeid.
          
   
16 ז Hun ser seg ut et jordstykke og kjøper det,
          for det hun har tjent, planter hun en vinmark.
          
   
17 ח Styrke er beltet hun har om livet,
          hun tar i med sterke armer.
          
   
18 ט Hun merker at forretningene går bra,
          hennes lampe slukner ikke om natten.
          
   
19 י Hun legger hendene på rokken,
          og fingrene griper om teinen.
          
   
20 כ Hun åpner hånden for den som lider nød,
          rekker hendene ut til den fattige.
          
   
21 ל Kommer det snø, er hun ikke redd for sine,
          for alle i huset har ekstra klær.
          
   
22 מ Hun lager sine egne tepper,
          hun har klær av lin og purpur.
          
   
23 נ Hennes mann er aktet i byporten,
          der han sitter med landets eldste.
          
   
24 ס Hun lager linklær som hun selger,
          og leverer belter til kjøpmannen.
          
   
25 ע Styrke og verdighet er hennes drakt,
          hun ler mot dager som kommer.
          
   
26 פ Hun åpner munnen med visdom,
          kjærlig rettledning har hun på tungen.
          
   
27 צ Hun ser etter hvordan det går i huset,
          og spiser ikke latskaps brød.
          
   
28 ק Barna står fram og priser henne lykkelig,
          mannen gir henne ros:
          
   
29 ר «Mange kvinner har vist at de er dyktige,
          men du overgår dem alle.»
          
   
30 ש Ynde svikter, og skjønnhet forgår;
          men en kvinne som frykter Herren, skal ha ros.
          
   
31 ת Pris henne for frukten av hennes arbeid,
          hennes gjerninger skal gi henne ros i byens porter!
< Forrige kapittel

30. september 2022

Dagens bibelord

1. Korintar 15,35–45

Les i nettbibelen

35Men no kunne nokon seia: «Korleis står dei døde opp? Kva slag kropp har dei?» 36Å, uvituge menneske! Det du sår, gjev ikkje nytt liv utan at det døyr. 37Og det du sår, er ikkje det akset som veks opp, men eit nake korn, anten det er av kveite eller av anna såkorn. ... Vis hele teksten

35Men no kunne nokon seia: «Korleis står dei døde opp? Kva slag kropp har dei?» 36Å, uvituge menneske! Det du sår, gjev ikkje nytt liv utan at det døyr. 37Og det du sår, er ikkje det akset som veks opp, men eit nake korn, anten det er av kveite eller av anna såkorn. 38Men Gud lèt det få den skapnad som han har vilja, kvart slag korn sin eigen skapnad. 39Ikkje alt kjøt er av same slag. Det er eitt slag kjøt i menneske, eitt i fe, eitt i fugl, eitt i fisk. 40Og det finst himmelske kroppar og jordiske kroppar; ein glans har dei himmelske, ein annan dei jordiske. 41Ein glans har sola, ein annan har månen og ein annan stjernene. Den eine stjerna lyser med klårare glans enn den andre. 42Slik er det òg med oppstoda frå dei døde. Det som blir sådd, er forgjengeleg. Men det som står opp, er uforgjengeleg. 43Det blir sådd i vanære, det står opp i herlegdom. Det blir sådd i vanmakt, det står opp i kraft. 44Det blir sådd ein kropp som hadde sjel, det står opp ein åndeleg kropp.Så visst som det finst ein kropp med sjel, finst det òg ein åndeleg kropp. 45Slik står det skrive: Det første mennesket, Adam, vart til ei levande sjel. Den siste Adam vart ei ånd som gjev liv.