Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
66Til korlederen. En sang. En salme.
        
          Rop med jubel for Gud, hele jorden!
          
   
 2 Spill og syng til ære for hans navn,
          gi ham pris og ære!
          
   
 3 Si til Gud: «Hvor skremmende dine gjerninger er!»
          Fienden kryper for din store makt.
          
   
 4 Hele jorden skal bøye seg for deg,
          de skal spille for deg og lovsynge ditt navn.
          
   
 5 Kom og se alt Gud har gjort,
          skremmende er hans gjerninger blant mennesker.
          
   
 6 Han gjorde sjø til tørt land,
          gjennom elven gikk de til fots.
          Derfor gleder vi oss over ham.
          
   
 7 Han hersker med velde til evig tid,
          hans øyne gransker folkeslag.
          Ingen opprører skal reise seg.
          
   
 8 Dere folk, velsign vår Gud!
          La lovsangen lyde for ham.
          
   
 9 Han holder oss i live
          og lar ikke våre føtter vakle.
          
   
10 For du har prøvet oss, Gud,
          renset oss som de renser sølv.
          
   
11 Du lot oss gå i garnet,
          du la en byrde av motgang på våre hofter.
          
   
12 Du lot mennesker ri over våre hoder,
          vi gikk gjennom ild og vann.
          Så førte du oss ut til overflod.
          
   
13 Jeg kommer med brennoffer til ditt hus,
          jeg vil oppfylle det jeg lovet deg,
          
   
14 det leppene talte,
          det munnen sa da jeg var i nød.
          
   
15 Jeg gir deg fete dyr som brennoffer
          sammen med røyken av værer.
          Jeg ofrer både okser og bukker.
          
   
16 Kom og hør, alle dere som frykter Gud,
          jeg skal fortelle hva han har gjort mot meg.
          
   
17 Min munn ropte til ham,
          på tungen var det lovsang.
          
   
18 Hadde jeg urett i sinne,
          ville Herren ikke ha hørt meg.
          
   
19 Men Gud har hørt!
          Han vendte øret til min bønn.
          
   
20 Velsignet er Gud.
          Han la ikke min bønn til side
          og tok ikke sin godhet fra meg.
Sal 66,7 viser til Sal 14,2+
Sal 66,10 viser til Sal 7,10+
Forrige kapittelNeste kapittel

01. august 2021

Dagens Bibelord

Matteus 18,21–35

Les i nettbibelen

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! ... Vis hele teksten

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! 23Difor kan himmelriket liknast med ein konge som ville gjera opp rekneskapen med tenarane sine. 24Då han tok til med oppgjeret, førte dei fram for han ein som var skuldig ti tusen talentar. 25Han hadde ikkje noko å betala med, og herren baud at han skulle seljast, både han og kona hans og borna og alt han eigde, så gjelda kunne betalast. 26Men tenaren fall på kne for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg alt saman.’ 27Herren fekk inderleg medkjensle med han, sleppte han fri og ettergav han skulda. 28Då tenaren kom ut, møtte han ein medtenar som skulda han hundre denarar. Han greip medtenaren, tok strupetak på han og sa: ‘Betal det du skuldar!’ 29Medtenaren fall ned for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg.’ 30Men han ville ikkje. Han gjekk av stad og sette medtenaren sin i fengsel; der skulle han sitja til han hadde betalt skulda. 31Då dei andre tenarane såg det som hende, vart dei svært sorgfulle. Dei gjekk til herren sin og fortalde han alt som var hendt. 32Då kalla herren tenaren til seg att og sa til han: ‘Du vonde tenar! Heile skulda ettergav eg deg fordi du bad meg om det. 33Skulle ikkje du òg ha vist miskunn mot medtenaren din, slik eg viste miskunn mot deg?’ 34Og herren vart sint og overgav tenaren til fangevaktarar som skulle mishandla han til han hadde betalt heile skulda. 35Slik skal Far min i himmelen gjera med kvar ein av dykk som ikkje av hjartet tilgjev bror sin.»