Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Evangeliet etter Matteus

Kapittel 3
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28

Forrige kapittelNeste kapittel

FORBEREDELSEN TIL JESU VIRKE (3,1–4,11)
Døperen Johannes står fram
3    På den tiden sto døperen Johannes fram i ødemarken i Judea og forkynte:  2 «Vend om, for himmelriket er kommet nær!»  3 Det er om ham det er sagt ved profeten Jesaja:
           En røst roper i ødemarken:
          « Rydd Herrens vei,
           gjør hans stier rette!»
 4 Johannes hadde en kappe av kamelhår og et lærbelte om livet, og maten hans var gresshopper og villhonning.  5 Folk dro ut til ham fra Jerusalem og hele Judea og landet omkring Jordan.  6 De bekjente syndene sine og ble døpt av ham i Jordanelven.
   
 7 Men da han så at mange av fariseerne og saddukeerne kom for å bli døpt, sa han til dem: «Ormeyngel! Hvem har lært dere hvordan dere skal slippe unna den vreden som skal komme?  8 Bær da frukt som svarer til omvendelsen!  9 Og tro ikke at dere kan si til dere selv: ‘Vi har Abraham til far.’ For jeg sier dere: Gud kan reise opp barn for Abraham av disse steinene. 10 Øksen ligger allerede ved roten av trærne; hvert tre som ikke bærer god frukt, blir hugget ned og kastet på ilden.
   
11 Jeg døper dere med vann til omvendelse. Men han som kommer etter meg, er sterkere enn jeg, og jeg er ikke verdig til å ta av ham sandalene. Han skal døpe dere med Den hellige ånd og ild. 12 Han har kasteskovlen i hånden og skal rense kornet på treskeplassen. Hveten sin skal han samle i låven, men agnene skal han brenne opp med en ild som aldri slukner.»
Jesus blir døpt
13 Da kom Jesus fra Galilea til Johannes ved Jordan for å bli døpt av ham. 14 Men Johannes ville hindre ham og sa: «Jeg trenger å bli døpt av deg, og så kommer du til meg?» 15 Jesus svarte: «La det nå skje! Dette må vi gjøre for å oppfylle all rettferdighet.» Da lot Johannes det skje. 16 Da Jesus var blitt døpt, steg han straks opp av vannet. Og se, himmelen åpnet seg, og han så Guds Ånd komme ned over seg som en due. 17 Og det lød en røst fra himmelen: «Dette er min Sønn, den elskede, i ham har jeg min glede.»
Note : døperen Johannes: virket i ødemarken omkring Jordanelven, der han forkynte til omvendelse og døpte. Omtales mer i 3,13–15; 11,1–19; 14,1–12; Luk 1,5–80; 3,1–20. =vanlige navn.
Note : døperen Johannes: virket i ødemarken omkring Jordanelven, der han forkynte til omvendelse og døpte. Omtales mer i 3,13–15; 11,1–19; 14,1–12; Luk 1,5–80; 3,1–20. =vanlige navn.
Matt 3,2 viser til Jes 52,7, Jer 3,12-22, Dan 2,44, Dan 7,14, Hos 14,2, Matt 4,17, Matt 10,7
Note : himmelriket: jødisk omskrivning for =Guds rike.
Matt 3,7 viser til Matt 12,34, Matt 23,33
Note : fariseerne og saddukeerne: =retninger innenfor jødedommen.
Matt 3,12 viser til Matt 13,30-42
Note : kasteskovlen: en tregaffel med brede tenner og langt skaft. Med dette redskapet kastet bonden det treskede kornet opp i vinden; agnene ble blåst bort, mens kornet falt ned på grunn av sin tyngde.
Forrige kapittelNeste kapittel

02. mars 2021

Dagens Bibelord

Johannes 10,11–21

Les i nettbibelen

11Eg er den gode gjetaren. Den gode gjetaren set livet til for sauene. 12Men leigekaren, som ikkje er gjetar og ikkje eig sauene, han lèt sauene vera og rømmer når han ser ulven koma. Og ulven herjar mellom dei og jagar dei frå kvarandre. ... Vis hele teksten

11Eg er den gode gjetaren. Den gode gjetaren set livet til for sauene. 12Men leigekaren, som ikkje er gjetar og ikkje eig sauene, han lèt sauene vera og rømmer når han ser ulven koma. Og ulven herjar mellom dei og jagar dei frå kvarandre. 13For han er leigekar og har ikkje omsorg for sauene. 14Eg er den gode gjetaren. Eg kjenner mine, og mine kjenner meg, 15slik som Far kjenner meg og eg kjenner Far. Eg set livet til for sauene. 16Eg har òg andre sauer, som ikkje høyrer til denne flokken. Dei òg må eg leia; dei skal høyra mi røyst, og det skal bli éin flokk og éin gjetar. 17Far elskar meg fordi eg set livet til så eg kan ta det tilbake. 18Ingen tek livet mitt, eg gjev det frivillig. Eg har makt til å gje det, og eg har makt til å ta det tilbake. Denne oppgåva fekk eg av Far min.» 19No vart det på nytt usemje mellom jødane på grunn av det han hadde sagt. 20Mange av dei sa: «Han har ei vond ånd i seg, han er frå vitet. Kvifor høyrer de på han?» 21Andre sa: «Slik talar ikkje ein som har ei vond ånd i seg. Ei vond ånd kan vel ikkje opna auga på blinde?»