Skapinga

I byrjinga skapte Gud himmelen og jorda.
Men buskane var ikkje blitt til enno,
ingen plantar hadde spirt fram,
for Gud hadde enno ikkje late det regne på jorda,
og det fanst ingen menneske til å dyrke henne.
Då braut ei vasskjelde fram.

Gud forma mennesket av støv frå jorda
og bles livspust inn i nasebora.
Gud planta ein hage til mennesket,
full av blomstrar, tre og frukt,
med ei elv som rann forbi, rein og klar.
Han bad mennesket om å dyrke hagen
og passe på at alt fekk gro som det skulle.

Gud sa til mennesket:
«Leik og kos deg så mykje du vil!
Et av alle trea i hagen,
bortsett frå eitt tre
‒ det er treet til kunnskap om godt og vondt.
Dersom du et av det, må du døy.»

Mennesket leikte i hagen heile dagen,
det åt og kvilte i skuggen av trea.
Men det var heilt åleine i verda.
«Du skal ikkje vere åleine», sa Gud,
«du skal få ein hjelpar av same slag.»

Så forma Gud alle dyra i skog og fjell,
og alle fuglane som flaksar og flyg,
og alle krypa som kravlar på jorda.
Med brøl og brek og grynt og pip
gjekk alle fram for mennesket,
og mennesket gav dei namn.

Men framleis var mennesket åleine i sitt slag.
«Sov godt», sa Gud, og mannen sovna.
Gud tok eit ribbein ut av sida hans
og forma ein vakker skapning.
Han vekte mannen og sa:
«Sjå, her er kvinna, maken din,
no er du ikkje åleine lenger!»

Då tok mannen handa hennar.
Ho var mjuk og passa akkurat i hans.
Saman gjekk dei djupare inn i hagen.

Les historia i Bibelen

4Dette er forteljinga om himmelen og jorda då dei var skapte, på den tid Herren Gud hadde laga jorda og himmelen. 5Det fanst ikkje ein busk på jorda, og endå hadde inga plante spirt fram på marka. For Herren Gud hadde ikkje late det regna på jorda, og det fanst ingen menneske til å dyrka henne. 6Men ei kjelde kom opp av jorda og vatna heile jordoverflata. 7Då forma Herren Gud mennesket av støv frå jorda og bles livspust i nasen på det, og mennesket vart ein levande skapning. 8Herren Gud planta i gammal tid ein hage i Eden. Der sette han mennesket han hadde forma. 9Og Herren Gud lét alle slag tre veksa opp av jorda, forlokkande å sjå på og gode å eta av, og midt i hagen livsens tre og treet til kunnskap om godt og vondt. 10Ei elv går ut frå Eden og vatnar hagen. Derifrå deler ho seg i fire greiner. 11Den første heiter Pisjon. Det er den som går rundt heile landet Havila, der det finst gull. 12Gullet i det landet er godt. Det finst bedolah-kvae og onyks-stein der. 13Den andre elva heiter Gihon. Det er den som går rundt heile landet Kusj. 14Den tredje elva heiter Hiddekel. Det er den som går austafor Assur. Og den fjerde elva er Eufrat. 15Så tok Herren Gud mennesket og sette det i Edens hage til å dyrka og passa han. 16Og Herren Gud gav mennesket dette bodet: «Du må gjerne eta av alle trea i hagen. 17Men av treet til kunnskap om godt og vondt må du ikkje eta. For den dagen du et av det, skal du døy.» 18Då sa Herren Gud: «Det er ikkje godt for mennesket å vera åleine. Eg vil laga ein hjelpar av same slag.» 19Og Herren Gud forma alle dyra på marka og alle fuglane under himmelen av jord, og han førte dei til mennesket for å sjå kva det ville kalla dei. Det som mennesket kalla kvar levande skapning, det fekk han til namn. 20Mennesket gav namn til alt feet, til fuglane under himmelen og alle villdyra på marka. Men til seg sjølv fann mennesket ingen hjelpar av same slag. 21Då lét Herren Gud ein djup søvn koma over mannen. Medan han sov, tok han eit sidebein og fylte att med kjøt. 22Av sidebeinet Herren Gud hadde teke frå mannen, bygde han ei kvinne, og han førte henne til mannen. 23Då sa mannen: «No er det bein av mine bein og kjøt av mitt kjøt. Ho skal kallast kvinne, for av mannen er ho teken.» 24Difor skal mannen skiljast frå far sin og mor si og halda fast ved kvinna si, og dei to skal vera éin kropp. 25Begge var nakne, både mannen og kvinna, og dei skamma seg ikkje for kvarandre.

Les i nettbibelen