Juleevangeliet for barn

Helga Samset leser juleevangeliet gjenfortalt fra Tidslinjen.

Hopp rett til

To barn som peker på tidslinjenbanneret

Hør juleevangeliet lest på bokmål

Helga Samset leser juleevangeliet gjenfortalt fra Tidslinjen på bokmål.

Josef og Maria rundt krybba

Jesus i krybben

Keiseren i Roma befalte
at alle skulle skrives inn i manntall
på det stedet slekten deres var fra.
Han ville telle hvor mange han hersket over.
Mange måtte legge ut på vandring.

Josef og Maria var på vei mot Betlehem.
Denne reisen var tvunget på dem.
Marias mage var stor og tung,
hun skulle snart føde.
Josef hjalp henne det han kunne.
Da de endelig kom til Betlehem,
var det ikke mulig å finne et sted å overnatte.

«Vi må få komme inn et sted», sa Josef,
«hun kan ikke føde ute i natt!»
De fikk plass i en stall,
i en hule for esler og okser.

Den natten ble barnet født.
Han skrek sitt første skrik
og sovnet mett ved Marias bryst.
Hun la ham i en krybbe.

Borte på beitemarken skinte et lys.
Det var en engel som strålte så sterkt
at gjeterne som passet sauene sine, ble redde.
Men engelen sa til dem:
«Ikke vær redde!
I dag er frelseren født!
Han ligger i en krybbe.»

Plutselig var det en hærskare av engler
som lyste opp himmelen og sang:
«Ære være Gud i det høyeste,
og fred på jorden
blant mennesker Gud har glede i!»

Da englene forsvant, skyndte gjeterne seg av sted.
De fant Maria og Josef og det lille barnet i krybben.
De fortalte om det som hadde skjedd på beitemarken.

Alt englene hadde sagt til dem, stemte.
Så gikk gjeterne glade fra stallen mens de sang, de også.

Maria gjemte alt som ble sagt, i hjertet sitt,
og tenkte på det.
Og Josef la kappen sin om henne og barnet.


Høyr juleevangeliet lest på nynorsk!

Helga Samset leser juleevangeliet gjenfortalt frå Tidslinjen på nynorsk.

Josef og Maria står rundt julekrybba

Jesus i krybba

Keisaren i Roma befalte
at alle skulle skrivast inn i manntal
på den staden slekta deira var frå.
Han ville telje kor mange han herska over.
Mange måtte leggje ut på vandring.

Josef og Maria var på veg mot Betlehem.
Denne reisa var tvungen på dei.
Magen til Maria var stor og tung,
ho skulle snart føde.
Josef hjelpte henne det han kunne.
Då dei endeleg kom til Betlehem,
fann dei ingen stad der dei kunne overnatte.

«Vi må få komme inn ein stad», sa Josef,
«ho kan ikkje føde ute i natt!»
Dei fekk plass i ein stall,
i ei hòle for esel og oksar.

Den natta blei barnet født.
Han skreik det første skriket
og sovna mett ved brystet til Maria.
Ho la han i ei krybbe.

Borte på beitemarka skein eit lys.
Det var ein engel som strålte så sterkt
at gjetarane som passa sauene sine der, blei redde.
Men engelen sa til dei:
«Ikkje ver redde!
I dag er frelsaren fødd!
Han ligg i ei krybbe.»

Plutseleg var det ein hærskare av englar
som lyste opp himmelen og song:
«Ære vere Gud i det høgste,
og fred på jorda
blant menneske Gud har glede i!»

Då englane forsvann, skunda gjetarane seg av stad.
Dei fann Maria og Josef og det vesle barnet i krybba.
Dei fortalde om det som hadde skjedd på beitemarka.

Alt englane hadde sagt til dei, stemte.
Så gjekk gjetarane glade frå stallen mens dei song, dei òg.

Maria gøymde alt som blei sagt, i hjartet sitt,
og tenkte på det.
Og Josef la kappa si om henne og barnet.