Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Jesaja

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66

Forrige kapittelNeste kapittel

Kusj
18Ve det landet der vinger svirrer,
          bortenfor elvene i Kusj,
          
   
 2 landet som sender budbærere over havet
          i sivbåter på vannet.
          Dra, dere raske sendebud,
          til det høyvokste og glinsende folket,
          et folk som fryktes vidt omkring,
          et folk i rekke på rekke som tramper andre ned,
          i et land gjennomskåret av elver.
          
   
 3 Alle dere som bor i verden,
          dere som holder til på jorden,
          se opp når de løfter banneret på fjell,
          og lytt når de blåser i horn!
          
   
 4 For så sier Herren til meg:
          Fra min bolig vil jeg se på og holde meg i ro
          lik heten som dirrer i lyset,
          lik tåkedis i heten om høsten.
          
   
 5 For før høsten,
          når blomstringen er slutt
          og blomstene blir til kart,
          skjærer han skuddene av med kniv,
          fjerner vinranker, kaster dem fra seg.
          
   
 6 Alt skal bli overlatt
          til rovfugl i fjellet og villdyr på marken.
          Rovfugl er over dem om sommeren,
          alle villdyr om vinteren.
          
   
 7 På den tid
          skal de komme med gaver til Herren over hærskarene
          fra det høyvokste og glinsende folket,
          et folk som fryktes vidt omkring,
          et folk i rekke på rekke som tramper andre ned,
          i et land gjennomskåret av elver,
          til stedet der navnet til Herren over hærskarene bor,
          til Sion-fjellet.
Note: Kusj: stormakt sør for Egypt som styrte over Egypt ca. 760–656 f.Kr. Jf. 1 Mos 2,13; Jes 11,11; 20,3ff; Jer 13,23; 38,7ff.
Forrige kapittelNeste kapittel

05. august 2021

Dagens Bibelord

Jesaja 64,7–65,2

Les i nettbibelen

7Men no, Herre, er du vår far! Vi er leira, du han som formar oss, alle er vi verk av di hand. 8Herre, ver ikkje harm, hugs ikkje vår skuld for alltid! Sjå no hit, alle er vi ditt folk! ... Vis hele teksten

7Men no, Herre, er du vår far! Vi er leira, du han som formar oss, alle er vi verk av di hand. 8Herre, ver ikkje harm, hugs ikkje vår skuld for alltid! Sjå no hit, alle er vi ditt folk! 9Dine heilage byar har vorte til ørken, Sion har vorte ein ørken og Jerusalem ei øydemark. 10Vårt heilage og herlege tempel, der fedrane våre lova deg, har elden svidd av. Alt vi var glade i, er lagt i ruinar. 11Kan du tola dette, Herre, teia og audmjuka oss så djupt? 1Eg hadde svar til dei som ikkje spurde, eg var å finna for dei som ikkje søkte meg. Eg sa: «Her er eg! Her er eg!» til eit folkeslag som ikkje kalla på mitt namn. 2Heile dagen rekte eg hendene ut til eit trassig folk som gjekk fram etter eigne tankar på vegar som ikkje var gode.