Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
27Av David.
        
           Herren er mitt lys og min frelse,
          hvem skulle jeg være redd for?
           Herren er mitt livs vern,
          hvem skulle jeg frykte?
          
   
 2 Når voldsmenn og fiender nærmer seg for å sluke meg,
          da snubler de og faller selv.
          
   
 3 Om en hær vil beleire meg,
          er mitt hjerte uten frykt.
          Om krigen truer, er jeg likevel trygg.
          
   
 4 Én ting ber jeg Herren om,
          dette ønsker jeg:
          å få bo i Herrens hus
          alle mine dager,
          så jeg kan se Herrens skjønnhet
          og være i hans tempel.
          
   
 5 Han gjemmer meg i sin hytte
          på den onde dagen.
          Han skjuler meg i sitt telt
          og løfter meg opp på klippen.
          
   
 6 Nå rager mitt hode høyt over fienden omkring meg.
          Med jubel vil jeg bære fram offer i hans telt.
          Jeg vil synge og spille for Herren.
          
   
 7 Hør, Herre! Jeg roper høyt.
          Vær meg nådig og svar meg!
          
   
 8 Jeg minnes at du har sagt:
          «Dere skal søke mitt ansikt.»
          Ditt ansikt søker jeg, Herre.
          
   
 9 Skjul ikke ansiktet for meg!
          Vis ikke din tjener bort i vrede,
          du som har vært min hjelp.
          Gud, min frelser, forkast meg ikke
          og forlat meg ikke.
          
   
10 Om far og mor forlater meg,
          vil Herren ta imot meg.
          
   
11 Herre, lær meg din vei
          og før meg på jevne stier, for jeg er omgitt av fiender.
          
   
12 Gi meg ikke over til grådige fiender!
          For falske vitner står opp mot meg,
          menn som truer med vold.
          
   
13 Men jeg vet at jeg skal se
           Herrens godhet i de levendes land.
          
   
14 Sett ditt håp til Herren!
          Vær frimodig og sterk,
          ja, sett ditt håp til Herren!
Sal 27,1 viser til Sal 36,10+
Sal 27,3 viser til Sal 3,7
Sal 27,4 viser til Sal 15,1+
Sal 27,5 viser til Sal 31,21
Note: telt: >15,1.
Sal 27,9 viser til Sal 13,2+
Sal 27,13 viser til Jes 38,11
Note: de levendes land: jorden.
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»