Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
103Av David.
        
          Velsign Herren, min sjel!
          Alt som i meg er,
          velsign hans hellige navn.
          
   
 2 Velsign Herren, min sjel!
          Glem ikke alt det gode han gjør.
          
   
 3 Han tilgir all din skyld
          og leger alle dine sykdommer.
          
   
 4 Han frir ditt liv fra graven
          og kroner deg med barmhjertighet og kjærlighet.
          
   
 5 Han metter ditt liv med det gode,
          du blir ung igjen som ørnen.
          
   
 6 Herren skaper rettferd,
          han lar alle undertrykte få sin rett.
          
   
 7 Han kunngjorde sine veier for Moses,
          sine gjerninger for Israels folk.
          
   
 8 Barmhjertig og nådig er Herren,
          sen til vrede og rik på miskunn.
          
   
 9 Han anklager ikke for alltid
          og er ikke for evig harm.
          
   
10 Han gjør ikke gjengjeld for våre synder,
          han lønner oss ikke etter vår skyld.
          
   
11 Så høy som himmelen er over jorden,
          så veldig er hans miskunn over dem som frykter ham.
          
   
12 Så langt som øst er fra vest,
          tar han syndene våre bort fra oss.
          
   
13 Som en far er barmhjertig mot sine barn,
          er Herren barmhjertig mot dem som frykter ham.
          
   
14 For han vet hvordan vi er skapt,
          han husker at vi er støv.
          
   
15 Dagene mennesket får, er som gress,
          det blomstrer som blomsten på marken.
          
   
16 Når vinden farer over den, er den borte,
          stedet den sto på, vet ikke lenger av den.
          
   
17 Men Herrens miskunn er fra evighet til evighet
          over dem som frykter ham.
          Hans rettferd når til barnebarn,
          
   
18 til dem som holder hans pakt
          og husker hans bud,
          så de følger dem.
          
   
19 Herren har reist sin trone i himmelen,
          han rår som konge over alt.
          
   
20 Velsign Herren, dere hans engler,
          dere sterke helter som lydige setter hans ord i verk.
          
   
21 Velsign Herren, alle hans hærskarer,
          dere tjenere som setter hans vilje i verk.
          
   
22 Velsign Herren, alle hans skapninger,
          overalt hvor han rår.
          Velsign Herren, min sjel!
Note: sine veier: det Gud ville gjøre. Jf. 2 Mos 33,13.
Sal 103,19 viser til Sal 9,8+
Sal 103,20 viser til Sal 29,1f+
Forrige kapittelNeste kapittel

27. oktober 2021

Dagens Bibelord

Lukas 13,22–30

Les i nettbibelen

22Medan han var på veg til Jerusalem, drog han omkring frå by til by og frå landsby til landsby og underviste. 23Då var det ein som spurde: «Herre, er det få som blir frelste?» Han sa til dei: ... Vis hele teksten

22Medan han var på veg til Jerusalem, drog han omkring frå by til by og frå landsby til landsby og underviste. 23Då var det ein som spurde: «Herre, er det få som blir frelste?» Han sa til dei: 24«Kjemp for å koma inn gjennom den tronge døra! Mange, seier eg dykk, skal freista å koma inn, men ikkje greia det. 25Når husherren først har reist seg og stengt døra og de står utanfor og bankar på og seier: ‘Herre, lat opp for oss’, då skal han svara: ‘Eg veit ikkje kvar de er ifrå.’ 26Då kjem de til å seia: ‘Vi har ete og drukke i lag med deg, og du underviste på gatene våre.’ 27Men han skal svara: ‘Eg veit ikkje kvar de er ifrå. Gå bort frå meg, alle de som gjer urett!’ 28Og de skal gråta og skjera tenner når de får sjå Abraham og Isak og Jakob og alle profetane i Guds rike medan de sjølve er kasta utanfor. 29Frå aust og vest og frå nord og sør skal menneske koma og sitja til bords i Guds rike. 30Då skal nokre som er dei siste, bli dei første, og nokre som er dei første, bli dei siste.»