Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Fjerde Mosebok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36

Forrige kapittelNeste kapittel

Herren blir harm på Mirjam og Aron
12En gang tok Mirjam og Aron til orde mot Moses på grunn av hans kusjittiske kone; for han hadde tatt seg en kone fra Kusj.  2 De sa: «Er det bare Moses Herren har talt med? Har han ikke talt med oss også?» Dette hørte Herren.  3 Men Moses var en svært ydmyk mann, mer ydmyk enn noe annet menneske på jorden.
   
 4 Med ett sa Herren til Moses og til Aron og Mirjam: «Gå ut til telthelligdommen, alle tre!» Alle tre gikk ut.  5 Da steg Herren ned i en skysøyle og stilte seg i åpningen til teltet. Han kalte på Aron og Mirjam, og begge kom fram.  6 Så sa Herren:
          Hør mine ord!
          Er det en profet hos dere?
          I syn gir jeg meg til kjenne for ham,
          i drømmer taler jeg til ham.
          
   
 7 Slik er det ikke med min tjener Moses.
          I hele mitt hus er han den mest betrodde.
          
   
 8 Ansikt til ansikt snakker jeg med ham,
          i klare syn, ikke i gåter,
           Herrens skikkelse ser han.
          Hvorfor var dere ikke redde
          for å ta til orde mot min tjener Moses?
 9 Herrens vrede flammet opp mot dem, og han gikk bort.
   
10 Da skyen trakk seg bort fra teltet, se, da var Mirjam angrepet av en hudsykdom, og huden hennes var som snø. Med det samme Aron snudde seg mot Mirjam, så han at hun var syk. 11 Han sa til Moses: «Herre, straff oss ikke for en synd vi gjorde i dårskap. 12 La ikke Mirjam være lik et dødt foster som er halvveis borttært når det kommer ut av mors liv!»
   
13 Moses ropte til Herren: «Gud, helbred henne!» 14 Men Herren svarte Moses: «Om hennes far hadde spyttet henne i ansiktet, måtte hun ikke da ha båret skammen i sju dager? Hun skal stenges ute fra leiren i sju dager. Siden kan hun komme tilbake.» 15 Så ble Mirjam stengt ute fra leiren i sju dager, og folket brøt ikke opp før hun var tilbake. 16 Men da dro de videre fra Haserot og slo leir i Paran-ørkenen.
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»