Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

Kapittel 83
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
83En sang. En salme av Asaf.
          
   
 2 Gud, hold deg ikke i ro,
          vær ikke stille og taus, Gud!
          
   
 3 Dine fiender buldrer!
          De som hater deg, løfter hodet.
          
   
 4 De legger listige planer mot ditt folk,
          de rådslår med hverandre mot dem du verner.
          
   
 5 De sier: «Kom, la oss utslette dem som folk,
          så Israels navn ikke lenger blir husket!»
          
   
 6 De holder råd og blir enige,
          de inngår en pakt mot deg,
          
   
 7 Edoms telt og ismaelittene,
          Moab og hagrittene,
          
   
 8 Gebal, Ammon og Amalek,
          Filisterland og de som bor i Tyros,
          
   
 9 selv Assur slutter seg til dem
          og er en sterk arm for Lots sønner.
          
   
10 Gjør med dem som med Midjan,
          som med Sisera og Jabin ved Kisjon-bekken.
          
   
11 De ble utryddet ved En-Dor,
          ble til gjødsel på marken.
          
   
12 La fyrstene deres bli som Oreb og Seeb,
          alle høvdingene som Sebah og Salmunna!
          
   
13 For de sa: «Vi vil ta Guds beitemarker i eie.»
          
   
14 Min Gud, la dem bli som tisteldun,
          som halmstrå for vinden!
          
   
15 Som ilden brenner opp en skog
          og flammene setter fjell i brann,
          
   
16 slik må du jage dem med din storm
          og skremme dem med dine stormkast.
          
   
17 Fyll ansiktet deres med skam
          så de spør etter ditt navn, Herre.
          
   
18 La dem bli slått av skam og skrekk for alltid,
          la dem bli vanæret og gå til grunne!
          
   
19 Måtte de skjønne at ditt navn er Herren,
          du alene er Den høyeste over hele jorden.
Sal 83,7 viser til 1 Krøn 5,10-19, Am 2,1
Note : hagrittene: ørkenstamme som kanskje har navnet sitt etter Hagar, Abrahams medhustru. Jf. 1 Mos 16,1ff.
Sal 83,8 viser til 2 Mos 17,8, 5 Mos 25,17f, Am 1,6ff
Note : Gebal: folk i fjellandet sør og øst for Dødehavet.
Note : Lots sønner: Ammon og Moab. Jf. 1 Mos 19,30ff.
Sal 83,14 viser til Sal 1,4+
Sal 83,17 viser til Sal 6,11+
Forrige kapittelNeste kapittel

17. januar 2021

Dagens Bibelord

Johannes 4,4–26

Les i nettbibelen

4Han måtte dra gjennom Samaria, 5og der kom han til ein by som heiter Sykar. Byen ligg nær det jordstykket som Jakob gav Josef, son sin. 6Der var Jakobskjelda. Jesus var sliten etter reisa og sette seg ned attmed kjelda. Det var omkring den sjette timen. ... Vis hele teksten

4Han måtte dra gjennom Samaria, 5og der kom han til ein by som heiter Sykar. Byen ligg nær det jordstykket som Jakob gav Josef, son sin. 6Der var Jakobskjelda. Jesus var sliten etter reisa og sette seg ned attmed kjelda. Det var omkring den sjette timen. 7Då kjem det ei samaritansk kvinne og vil henta vatn. Jesus seier til henne: «Gjev meg noko å drikka.» 8For læresveinane hans hadde gått inn i byen for å kjøpa mat. 9«Korleis har det seg», seier kvinna, «at du som er jøde, bed meg, ei samaritansk kvinne, om drikke?» For jødar held seg ikkje saman med samaritanar. 10Jesus svara: «Om du hadde kjent Guds gåve og visst kven det er som bed deg om drikke, så hadde du bede han, og han hadde gjeve deg levande vatn.» 11«Herre», sa kvinna, «du har ikkje noko å dra opp vatn med, og brønnen er djup. Så kvar får du det levande vatnet frå? 12Du er vel ikkje større enn Jakob, stamfaren vår, som gav oss brønnen og sjølv drakk av han, både han, sønene hans og buskapen hans?» 13Jesus svara: «Den som drikk av dette vatnet, blir tørst att. 14Men den som drikk av det vatnet eg vil gje, skal aldri meir tørsta. For det vatnet eg vil gje, blir til ei kjelde i han med vatn som bryt fram og gjev evig liv.» 15Kvinna seier til han: «Herre, gjev meg det vatnet, så eg ikkje blir tørst meir og ikkje treng koma hit og henta opp vatn.» 16Då sa Jesus til henne: «Gå og hent mannen din og kom tilbake hit.» 17«Eg har ingen mann», svara kvinna. «Du har rett når du seier at du ikkje har nokon mann», sa Jesus. 18«For du har hatt fem menn, og han du no har, er ikkje din mann. Det er sant, det du sa.» 19«Herre, eg ser at du er ein profet», sa kvinna. 20«Fedrane våre tilbad Gud på dette fjellet, men de seier at Jerusalem er den staden der ein skal tilbe.» 21Jesus seier til henne: «Tru meg, kvinne, den timen kjem då det verken er på dette fjellet eller i Jerusalem de skal tilbe Far. 22De tilbed det de ikkje kjenner; vi tilbed det vi kjenner, for frelsa kjem frå jødane. 23Men den timen kjem, ja, han er alt komen, då dei sanne tilbedarane skal tilbe Far i ånd og sanning. For slike tilbedarar vil Far ha. 24Gud er ånd, og dei som tilbed han, må tilbe i ånd og sanning.» 25Kvinna seier til han: «Eg veit at Messias kjem», – Messias er det same som Kristus – «og når han kjem, skal han fortelja oss alt.» 26Jesus seier til henne: «Det er eg, eg som snakkar med deg.»