Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
118Takk Herren, for han er god,
          evig varer hans miskunn.
          
   
 2 Israel skal si:
          Evig varer hans miskunn.
          
   
 3 Arons hus skal si:
          Evig varer hans miskunn.
          
   
 4 De som frykter Herren, skal si:
          Evig varer hans miskunn.
          
   
 5 Jeg var i trengsel og ropte til Herren,
          han svarte og førte meg ut i åpent land.
          
   
 6 Herren er med meg, jeg frykter ikke.
          Hva kan mennesker gjøre meg?
          
   
 7 Herren er med meg, han hjelper meg,
          jeg kan se på dem som hater meg.
          
   
 8 Det er bedre å søke tilflukt hos Herren
          enn å stole på mennesker.
          
   
 9 Det er bedre å søke tilflukt hos Herren
          enn å stole på fyrster.
          
   
10 Alle folkeslag omringet meg,
          i Herrens navn slo jeg dem tilbake.
          
   
11 De var omkring meg på alle kanter,
          i Herrens navn slo jeg dem tilbake.
          
   
12 De var omkring meg som bier.
          De sluknet som ild i tornekratt,
          i Herrens navn slo jeg dem tilbake.
          
   
13 De presset meg hardt, jeg holdt på å falle,
          men Herren hjalp meg.
          
   
14 Herren er min styrke og min sang,
          han er blitt min frelse.
          
   
15 Hør, det er jubel og seiersrop
          i de rettferdiges telt!
           Herrens høyre hånd gjør storverk,
          
   
16 Herrens høyre hånd løfter opp.
           Herrens høyre hånd gjør storverk.
          
   
17 Jeg skal ikke dø, men leve
          og fortelle om Herrens gjerninger.
          
   
18 Hardt har Herren tuktet meg,
          men han overga meg ikke til døden.
          
   
19 Lukk rettferds porter opp for meg,
          jeg vil gå inn og prise Herren!
          
   
20 Dette er Herrens port,
          her går de rettferdige inn.
          
   
21 Jeg priser deg fordi du svarte meg,
          du ble min frelse.
          
   
22 Steinen som bygningsmennene vraket,
          er blitt hjørnestein.
          
   
23 Dette er Herrens eget verk,
          underfullt er det i våre øyne.
          
   
24 Dette er dagen som Herren har gjort;
          la oss juble og glede oss på den!
          
   
25 Herre, frels!
           Herre, la det lykkes!
          
   
26 Velsignet er han som kommer i Herrens navn!
          Vi velsigner dere fra Herrens hus.
          
   
27 Herren er Gud, han lyser for oss.
          Bind festofferet til alterhornene med tau!
          
   
28 Du er min Gud, jeg takker deg,
          min Gud, jeg opphøyer deg.
          
   
29 Takk Herren, for han er god,
          evig varer hans miskunn.
Forrige kapittelNeste kapittel

19. januar 2022

Dagens bibelord

Kolossarane 2,16–23

Les i nettbibelen

16Så lat då ingen dømma dykk når det gjeld mat og drikke, høgtider, nymånedagar eller sabbatsdagar. 17Dette er berre skuggen av det som skulle koma, men kroppen høyrer Kristus til. ... Vis hele teksten

16Så lat då ingen dømma dykk når det gjeld mat og drikke, høgtider, nymånedagar eller sabbatsdagar. 17Dette er berre skuggen av det som skulle koma, men kroppen høyrer Kristus til. 18Lat ikkje dei som vil driva med sjølvfornekting og engledyrking, røva sigersprisen frå dykk. Dei går heilt opp i sine eigne syn, og utan grunn blæs dei seg opp av tankar som kjem frå deira eige kjøt og blod, 19og held ikkje fast på han som er hovudet. Ut frå han veks heile kroppen med ein vokster som er av Gud, og blir halden oppe og bunden saman av alle sener og band. 20Når de med Kristus har døydd bort frå grunnkreftene i verda, korleis kan de då leva slik ein gjer i verda, og følgja bod som 21«ta ikkje», «smak ikkje», «rør ikkje»? 22Dette er berre menneskelege bod og lærdomar om ting som er meinte til å brukast og gå til grunne. 23Rett nok har slikt ord på seg for å vera visdom, både sjølvlaga gudsdyrking, sjølvfornekting og mishandling av kroppen. Men det er ingen ting verdt, det tener berre til å gjera kjøtet vårt til lags.