Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Forkynneren

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Forrige kapittelNeste kapittel
10Døde fluer får salveblanderens olje til å stinke og boble,
          et grann dårskap veier mer enn visdom og ære.
          
   
 2 Den vises hjerte fører på rett vei,
          men dårens tanke fører galt av sted.
          
   
 3 Selv når dåren ferdes på gaten,
          mangler han forstand
          og kunngjør for alle at han er dum.
          
   
 4 Om herskeren blir harm på deg,
          forlat ikke din plass;
          sinnsro kan avverge store feiltrinn.
          
   
 5 En uting har jeg sett under solen,
          et feilgrep av den som sitter med makten:
          
   
 6 Dårskap ble satt i høysetet,
          mens rikmenn satt nederst ved bordet.
          
   
 7 Jeg så slaver til hest
          og fyrster til fots på slavevis.
          
   
 8 Den som graver en grav,
          kan selv falle i den;
          den som river et grensegjerde,
          kan bli bitt av en orm.
          
   
 9 Den som bryter stein, kan komme til skade.
          Den som kløyver trestammer, kan komme i fare;
          
   
10 når øksen er sløv og han ikke har slipt eggen,
          må han bruke desto større kraft.
          Men den dyktige vet å bruke sin visdom.
          
   
11 Om slangen biter før besvergelsen er sagt,
          hva gagn har besvergeren da av sin kunst?

Dåren bruker mange ord
    12 Ord fra den vises munn vinner velvilje,
          men dårens lepper bringer ham fordervelse.
          
   
13 Han begynner med å tale dårskap
          og avslutter med det rene vanvidd.
          
   
14 Ja, mange ord bruker dåren.
          Mennesket vet ikke hva som vil hende.
          Hvem kan fortelle ham
          hva som vil skje når han er borte?
          
   
15 Dåren maser så han blir trett,
          han som ikke engang vet veien til byen.
          
   
16 Ve deg, du land som har et barn til konge
          og stormenn som holder gilde når morgenen gryr.
          
   
17 Lykkelig er du land
          som har en høyættet konge
          og stormenn som holder måltid i rett tid,
          som staute menn og ikke som drankere.
          
   
18 Der dovenskap rår, siger taket,
          og sitter en med hendene i fanget,
          drypper det inn i huset.
          
   
19 Folk holder fest for å more seg,
          og vinen gir glede i livet,
          men penger er svaret på alt.
          
   
20 Ikke engang i tankene
          skal du forbanne en konge,
          selv ikke i soverommet
          må du forbanne en rik.
          For himmelens fugler bærer lyden av sted,
          vingede skapninger kan røpe dine ord.
Fork 10,8 viser til Sal 7,16+
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»