Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Jesaja

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66

Forrige kapittelNeste kapittel

Kusj
18Ve det landet der vinger svirrer,
          bortenfor elvene i Kusj,
          
   
 2 landet som sender budbærere over havet
          i sivbåter på vannet.
          Dra, dere raske sendebud,
          til det høyvokste og glinsende folket,
          et folk som fryktes vidt omkring,
          et folk i rekke på rekke som tramper andre ned,
          i et land gjennomskåret av elver.
          
   
 3 Alle dere som bor i verden,
          dere som holder til på jorden,
          se opp når de løfter banneret på fjell,
          og lytt når de blåser i horn!
          
   
 4 For så sier Herren til meg:
          Fra min bolig vil jeg se på og holde meg i ro
          lik heten som dirrer i lyset,
          lik tåkedis i heten om høsten.
          
   
 5 For før høsten,
          når blomstringen er slutt
          og blomstene blir til kart,
          skjærer han skuddene av med kniv,
          fjerner vinranker, kaster dem fra seg.
          
   
 6 Alt skal bli overlatt
          til rovfugl i fjellet og villdyr på marken.
          Rovfugl er over dem om sommeren,
          alle villdyr om vinteren.
          
   
 7 På den tid
          skal de komme med gaver til Herren over hærskarene
          fra det høyvokste og glinsende folket,
          et folk som fryktes vidt omkring,
          et folk i rekke på rekke som tramper andre ned,
          i et land gjennomskåret av elver,
          til stedet der navnet til Herren over hærskarene bor,
          til Sion-fjellet.
Note: Kusj: stormakt sør for Egypt som styrte over Egypt ca. 760–656 f.Kr. Jf. 1 Mos 2,13; Jes 11,11; 20,3ff; Jer 13,23; 38,7ff.
Forrige kapittelNeste kapittel

10. mai 2021

Dagens Bibelord

Lukas 18,1–8

Les i nettbibelen

1Han fortalde dei ei likning om at dei alltid skulle be og ikkje mista motet: 2«I ein by var det ein dommar som ikkje hadde ærefrykt for Gud og ikkje tok omsyn til noko menneske. ... Vis hele teksten

1Han fortalde dei ei likning om at dei alltid skulle be og ikkje mista motet: 2«I ein by var det ein dommar som ikkje hadde ærefrykt for Gud og ikkje tok omsyn til noko menneske. 3I same byen var det ei enkje. Ho kom gong på gong til han og sa: ‘Hjelp meg i saka med motparten min, så eg kan få min rett.’ 4Lenge ville han ikkje, men til slutt sa han med seg sjølv: ‘Endå eg verken har ærefrykt for Gud eller tek omsyn til noko menneske, 5vil eg hjelpa denne enkja til retten hennar, sidan ho plagar meg slik, elles endar det vel med at ho flyg like i synet på meg.’» 6Og Herren sa: «Høyr kva denne uærlege dommaren seier! 7Skulle så ikkje Gud hjelpa sine utvalde til retten deira, dei som ropar til han dag og natt? Er han sein til å hjelpa dei? 8Eg seier dykk: Han skal raskt sørgja for at dei får sin rett. Men når Menneskesonen kjem, skal han då finna trua på jorda?»