Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
147Halleluja!
          Det er godt å spille for vår Gud,
          det er herlig, det er rett å synge lovsang.
          
   
 2 Herren bygger Jerusalem
          og samler Israels spredte folk.
          
   
 3 Han leger dem som har et knust hjerte,
          og forbinder sårene deres.
          
   
 4 Han vet hvor mange stjernene er,
          og gir alle navn.
          
   
 5 Vår Herre er stor og rik på kraft,
          hans forstand er uten grenser.
          
   
 6 Herren holder de hjelpeløse oppe,
          men bøyer de urettferdige til jorden.
          
   
 7 Syng lovsang for Herren,
          spill på lyre for vår Gud.
          
   
 8 Han dekker himmelen med skyer,
          sørger for regn til jorden
          og lar gresset spire på fjellene.
          
   
 9 Han gir føde til dyrene,
          til ravnungene som roper.
          
   
10 Han bryr seg ikke om hestens kraft
          og gleder seg ikke over mannens muskler.
          
   
11 Herren gleder seg over dem som frykter ham
          og venter på hans miskunn.
          
   
12 Syng Herrens pris, Jerusalem,
          Sion, lovsyng din Gud!
          
   
13 Han gjør portbommene dine sterke
          og velsigner barna i byen.
          
   
14 Han gir fred i landet,
          han metter deg med den beste hvete.
          
   
15 Han sender sitt budskap til jorden,
          hurtig løper hans ord.
          
   
16 Han lar snøen falle som ull,
          han strør ut rim som aske.
          
   
17 Han kaster hagl som smuler,
          hvem kan stå seg mot hans kulde?
          
   
18 Så sender han sitt ord, og alt smelter,
          han puster, og vannet strømmer.
          
   
19 Han kunngjorde sitt ord for Jakob,
          sine forskrifter og lover for Israel.
          
   
20 Slik gjorde han ikke for noe annet folk,
          de kjenner ikke hans lover.
          Halleluja!
Sal 147,1 viser til Sal 92,2f+
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»