Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
56Til korlederen. Etter «Duen i fjerne terebinter». En miktam. Av David, den gang filisterne grep ham i Gat.
          
   
 2 Vær meg nådig, Gud! Folk jager meg,
          stridsmenn trenger seg på meg hele dagen.
          
   
 3 Fiender jager meg dagen lang,
          fra sin høyde går de til angrep, de er mange.
          
   
 4 Når jeg er redd, stoler jeg på deg.
          
   
 5 Jeg stoler på Gud, jeg priser hans ord.
          Jeg stoler på Gud, jeg er ikke redd.
          Hva kan vel mennesker gjøre meg?
          
   
 6 De vrir på ordene mine dagen lang,
          de tenker bare på å skade meg.
          
   
 7 De slår seg sammen og ligger på lur,
          de vokter mine skritt,
          venter bare på å ta mitt liv.
          
   
 8 Skal de slippe unna med sin urett?
          Styrt folkeslag ned i din vrede, Gud!
          
   
 9 Du har talt mine hjemløse skritt,
          mine tårer har du samlet i din lærflaske.
          Står det ikke i din bok?
          
   
10 Derfor må fienden trekke seg tilbake
          den dagen jeg roper.
          Det vet jeg, at Gud er med meg.
          
   
11 Jeg stoler på Gud, jeg priser ordet,
          Jeg stoler på Herren, jeg priser ordet.
          
   
12 Jeg stoler på Gud, jeg er ikke redd.
          Hva kan et menneske gjøre meg?
          
   
13 Jeg vil holde mine løfter til deg, Gud,
          derfor kommer jeg med lovsangsoffer til deg.
          
   
14 For du har berget mitt liv fra døden
          og foten fra å snuble,
          så jeg kan vandre for Guds ansikt i livets lys.
Sal 56,1 viser til 1 Sam 21,10ff
Note: Duen i fjerne terebinter: kanskje navn på en melodi. miktam: >16,1.
Sal 56,3 viser til Sal 3,2+
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»