Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
17En bønn av David.
        
          Hør, Herre, la min rettferd tale,
          lytt til min bønn, hør når jeg roper,
          mine lepper er uten svik.
          
   
 2 Fra deg må retten min komme,
          dine øyne ser jo hva som er rett!
          
   
 3 Prøv mitt hjerte,
          gransk det om natten,
          prøv meg med ild!
          Du finner ikke noe skammelig hos meg.
          Min munn synder ikke.
          
   
 4 Hva mennesker enn gjorde,
          voktet jeg meg for voldsmenns vei,
          etter ditt ord.
          
   
 5 Stødig gikk jeg i dine spor,
          føttene vaklet ikke.
          
   
 6 Gud, jeg roper til deg, du som svarer.
          Vend øret til meg og hør mine ord!
          
   
 7 Vis din underfulle miskunn!
          Du frelser dem som flykter fra fiender
          og søker tilflukt ved din høyre hånd.
          
   
 8 Vokt meg som din øyensten,
          skjul meg i skyggen av dine vinger
          
   
 9 for lovløse som plyndrer meg,
          for dødsfiender som omringer meg.
          
   
10 De har lukket sitt harde hjerte,
          med munnen taler de hovmodige ord.
          
   
11 Nå omringer de oss hvor vi går,
          de tenker å slå meg til jorden.
          
   
12 Han ligner en rovgrisk løve,
          en ungløve som ligger på lur.
          
   
13 Reis deg, Herre!
          Gå imot ham og tving ham i kne!
          Fri meg fra den lovløse med ditt sverd,
          
   
14 Herre, fri meg fra mennesker med din hånd,
          fra denne verdens mennesker
          som har fått sin lønn i livet.
          Fyll magen deres med det du har tiltenkt dem,
          så sønnene blir mette
          og overlater resten til sine barn!
          
   
15 Men frikjent skal jeg få se ditt ansikt.
          Når jeg våkner, skal jeg mettes ved synet av deg.
Sal 17,3 viser til Sal 7,10+
Sal 17,12 viser til Sal 7,3+
Sal 17,13 viser til Sal 3,8+
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»