Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Третє послання Iвана

1

1Старець — улюбленому Гаєві, якого я насправді люблю.
   

Hilsen
1Den eldste hilser den kjære Gaius, som jeg i sannhet elsker.
 2 Любий, молюся, щоб тобі добре велося в усьому і щоб ти був здоровий, як добре ведеться твоїй душі.
   
 2 Min kjære, jeg ønsker at du på alle vis får være frisk og ha det godt, like godt som du har det åndelig.
 3 Бо я дуже зрадів, коли прийшли брати й засвідчили про твою правду: як ти живеш у правді.
   

Hjelp til utsendingene
 3 For jeg ble svært glad da noen søsken kom og fortalte om din troskap mot sannheten, hvordan du lever i den.
 4 Більшої радості не маю від тієї, аби чути, що мої діти живуть у правді.
   
 4 Ikke noe gleder meg mer enn å høre at mine barn lever i sannheten.
   
 5 Любий, ти правильно робиш, що працюєш для братів і, зокрема, для чужинців.
   
 5 Min kjære, du er trofast i alt du gjør for våre søsken, også de som er fremmede.
 6 Вони засвідчили твою любов перед Церквою. Добре зробиш, коли їх випровадиш так, як Богові до вподоби.
   
 6 De har vitnet her i menigheten om din kjærlighet. Du gjør en velgjerning, verdifull for Gud, om du hjelper dem videre på reisen.
 7 Адже вони вийшли (на діло) задля [Його] Імені, нічого не беручи від язичників.
   
 7 Det var jo for å forkynne Navnet de dro ut, og de tar ikke imot hjelp fra hedningene.
 8 Тому ми повинні таких приймати, щоби стати співпрацівниками істини.
   
 8 Derfor må vi ta oss av dem, så vi kan være medarbeidere for sannheten.
 9 Я написав до Церкви, але Діотреф, який любить бути першим у них, нас не приймає.
   

Diotrefes og Demetrios
 9 Jeg har skrevet noen ord til menigheten. Men Diotrefes, som gjerne vil være den fremste der, vil ikke ha noe med oss å gjøre.
10 Тому, коли прийду, згадаю про його вчинки, які він робить, докоряючи нам лихими словами. Та й цим не задовольняється, але і сам братів не приймає, і тим, хто хоче (приймати), забороняє та викидає з Церкви.
   
10 Når jeg kommer, skal jeg sørge for at han blir minnet om hva han har gjort! For det onde han sier om oss, er tåpelig. Men han nøyer seg ikke med det. Selv nekter han å ta imot våre søsken, og når andre vil gjøre det, hindrer han dem og støter dem ut av menigheten.
   
11 Любий, не наслідуй зло, але добро. Хто робить добро, той від Бога, а хто чинить зло, не бачив Бога.
   
11 Min kjære, ta ikke det onde til forbilde, men det gode! Den som gjør det gode, er av Gud. Den som gjør det onde, har ikke sett Gud.
   
12 Про Димитрія свідчать усі, і сама правда. І ми свідчимо, а ви знаєте, що наше свідчення правдиве.
   
12 Om Demetrios har alle bare godt å si, ja, sannheten selv vitner for ham. Det samme gjør vi, og du vet at vi vitner sant.
13 Багато мав я тобі написати, але не хочу чорнилом і пером.
   

Sluttord
13 Jeg har ennå mye å si deg, men vil ikke gjøre det med penn og blekk.
14 Сподіваюся невдовзі побачити тебе й говорити з уст в уста.
   
14 For jeg håper å besøke deg snart, så vi kan snakke sammen ansikt til ansikt.
   
15 Мир тобі! Вітають тебе друзі. Вітай друзів поіменно. [Амінь]. 15 Fred være med deg! Vennene her sender deg sin hilsen. Hils selv vennene, hver enkelt av dem.

06. juli 2022

Dagens bibelord

Matteus 7,21–29

Les i nettbibelen

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. ... Vis hele teksten

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. 22Mange skal seia til meg på den dagen: ‘Herre, Herre! Har vi ikkje tala profetord i ditt namn, drive ut vonde ånder i ditt namn og gjort mange mektige gjerningar i ditt namn?’ 23Då skal eg seia det beint ut: ‘Eg har aldri kjent dykk. Gå bort frå meg, de som gjer urett!’ 24Den som høyrer desse orda mine og gjer det dei seier, liknar ein klok mann som bygde huset sitt på fjell. 25Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Men det fall ikkje, for det var tufta på fjell. 26Men den som høyrer desse orda mine og ikkje gjer det dei seier, liknar ein uforstandig mann som bygde huset sitt på sand. 27Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Då fall det, og fallet var stort.» 28Då Jesus hadde fullført denne talen, var folket fulle av undring over læra hans. 29For han lærte dei med myndig tale og ikkje som deira skriftlærde.