Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Hosea

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

< Forrige kapittelNeste kapittel >

Når øydelegginga kjem
13Når Efraim tala, tok redsla alle,
          han var ein fyrste i Israel.
          Men han førte skuld over seg ved Baal og døydde.
          
   
 2 Og no held dei fram med å synda;
          av sølvet sitt har dei støypt seg bilete,
          gudebilete etter sitt eige hovud,
          alt saman laga av handverkarar.
          Folk seier om dei:
          «Dei som ofrar menneske, kysser kalvar.»
          
   
 3 Difor skal dei bli som morgondisen,
          lik dogg som tidleg blir borte,
          lik agner som blæs bort frå treskjeplassen,
          lik røyk frå ljoren.
          
   
 4 Eg er Herren din Gud,
          heilt frå Egypt.
          Nokon annan gud enn meg kjenner du ikkje,
          det finst ingen annan frelsar enn eg.
          
   
 5 Eg tok meg av deg i ørkenen,
          i det tørre landet.
          
   
 6 Dei beitte og vart mette.
          Då dei var mette, vart dei hovmodige,
          difor gløymde dei meg.
          
   
 7 Eg har vorte mot dei som ei løve,
          lik ein leopard lurer eg ved vegen.
          
   
 8 Eg vil koma over dei som ei binne
          dei har teke ungane frå,
          og riva opp brystet på dei.
          Eg vil eta dei opp som ei løve;
          dei ville dyra skal slita dei sund.
          
   
 9 Når øydelegginga kjem, Israel,
          kven skal hjelpa deg då?
          
   
10 Kvar er då kongen din
          som kan berga deg i alle byane dine,
          og kvar er dommarane dine?
          Du har jo sagt:
          «Gjev meg konge og hovdingar!»
          
   
11 Eg gjev deg ein konge i min vreide,
          og i min harme tek eg han bort.
          
   
12 Efraims skuld er samla opp,
          synda hans er gøymd.
          
   
13 Når fødselsriene kjem,
          er han eit barn utan forstand.
          Når tida er der,
          kjem han ikkje fram til livmormunnen.
          
   
14 Skal eg fria dei frå dødsrikets makt,
          løysa dei ut frå døden?
          Død, kvar er din pest?
          Dødsrike, kvar er di sott?
          Medkjensle er løynd for auga mine.
          
   
15 Ja, han skil brør frå kvarandre.
          Det kjem ein austavind, eit Herrens vêr
          som blæs opp frå ørkenen.
          Då blir brønnen hans tom og kjelda tørr.
          Han plyndrar skattkammeret
          for alle dyre ting.

   
< Forrige kapittelNeste kapittel >

24. mai 2022

Dagens bibelord

Efesarane 4,1–9

Les i nettbibelen

1Så legg eg dykk på hjartet, eg som er fange for Herrens skuld, at de må leva eit liv som er verdig det kallet de har fått: 2mildt, audmjukt og tolmodig, så de ber over med kvarandre i kjærleik. ... Vis hele teksten

1Så legg eg dykk på hjartet, eg som er fange for Herrens skuld, at de må leva eit liv som er verdig det kallet de har fått: 2mildt, audmjukt og tolmodig, så de ber over med kvarandre i kjærleik. 3Gjer alt de kan for å ta vare på einskapen i Anden, i den fred som bind saman: 4éin kropp og éin Ande, liksom de fekk éi von då de vart kalla, 5éin Herre, éi tru, éin dåp, 6éin Gud og Far for alle, han som er over alle og gjennom alle og i alle. 7Til kvar einskild av oss er nåden gjeven, alt etter som Kristi gåve blir tilmålt. 8Difor heiter det: Han steig opp i det høge og førte bort fangar, han gav menneska gåver. 9Men at han steig opp, vil ikkje det seia at han først hadde stige ned til det aller lågaste, til jorda?