Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

Kapittel 49
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
49Til korlederen. Av Korah-sangerne. En salme.
          
   
 2 Hør dette, alle folk,
          lytt, alle som bor i verden,
          
   
 3 høy og lav, rik og fattig!
          
   
 4 Min munn taler visdom,
          det hjertet tenker, er forstand.
          
   
 5 Jeg vil vende mitt øre til visdomsord,
          tyde min gåte til klangen fra lyren.
          
   
 6 Hvorfor frykte i onde dager,
          når jeg omringes av svikeres ondskap?
          
   
 7 De setter sin lit til sitt gods
          og skryter av sin store rikdom.
          
   
 8 Ingen kan kjøpe fri en bror,
          ingen kan gi Gud løsepenger for ham.
          
   
 9 Det er kostbart å kjøpe livet hans fri,
          det må en oppgi for alltid.
          
   
10 Kunne han vel leve evig
          og aldri se graven?
          
   
11 Selv vismenn dør, det kan alle se,
          med dårer og uforstandige går de til grunne.
          De etterlater sitt gods til andre.
          
   
12 Graven blir deres hjem for evig,
          en bolig fra slekt til slekt,
          de som samlet seg jord i sitt eget navn.
          
   
13 Med all sin prakt
          kan mennesket ikke bestå.
          Det ligner dyrene som må dø.
          
   
14 Slik går det med dem som stoler på seg selv,
          og med dem som følger etter
          og gleder seg over det de sier.
          
   
15 Som sauer drar de mot dødsriket,
          døden er deres gjeter.
          De rettskafne skal herske over dem
          når morgenen gryr.
          Skikkelsen tæres bort,
          i dødsriket skal de ha sin bolig.
          
   
16 Men Gud vil kjøpe meg fri fra dødsrikets grep,
          for han vil ta meg til seg.
          
   
17 Vær ikke redd når noen blir rik,
          når velstanden øker i hans hus.
          
   
18 For når han dør,
          får han ingenting med,
          velstanden følger ham ikke i graven.
          
   
19 Han priser seg lykkelig her i livet:
          «Folk roser deg, for du gjør det godt.»
          
   
20 Likevel går han til sine fedre,
          til dem som aldri mer får se lys.
          
   
21 Med all sin prakt
          kan mennesket ikke forstå,
          det er lik dyrene som må dø.
Note : Graven … for evig: eller «I sitt indre tenker de at husene deres skal stå for evig».
Sal 49,18 viser til Sal 39,7+
Forrige kapittelNeste kapittel

01. mars 2021

Dagens Bibelord

Galatarane 2,11–16

Les i nettbibelen

11Men då Kefas kom til Antiokia, sa eg han imot, beint opp i andletet, for oppførselen hans dømde han. ... Vis hele teksten

11Men då Kefas kom til Antiokia, sa eg han imot, beint opp i andletet, for oppførselen hans dømde han. 12Før det kom nokre frå Jakob, heldt han måltid saman med dei heidningkristne. Men då dei kom, trekte han seg bort og heldt seg unna, for han var redd dei omskorne. 13På same måten hykla dei andre jødekristne, så til og med Barnabas vart dregen med i hykleriet deira. 14Men då eg såg at dei ikkje gjekk beint fram etter sanninga i evangeliet, sa eg til Kefas så alle høyrde på: «Når du som er jøde, sjølv ikkje lever som ein jøde, men som ein heidning, korleis kan du då tvinga heidningane til å leva som jødar?» 15Vi er av fødsel jødar og ikkje syndarar av heidningætt. 16Men då vi skjøna at ikkje noko menneske blir rettferdig for Gud ved gjerningar som lova krev, men berre ved trua på Jesus Kristus, då sette vi òg vår lit til Kristus Jesus, så vi kunne seiast rettferdige ved trua på Kristus og ikkje ved lovgjerningar. For ved lovgjerningar blir ikkje noko menneske rettferdig.