Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

Kapittel 26
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
26Av David.
        
          Gi meg min rett, Herre!
          For jeg har gått fram uten skyld.
          Jeg stoler på Herren og vakler ikke.
          
   
 2 Prøv meg, Herre, gransk meg nøye,
          prøv hjerte og nyrer som med ild!
          
   
 3 For din miskunn har jeg hatt for øye,
          jeg har vandret i din sannhet.
          
   
 4 Jeg setter meg ikke ned med løgnere
          og går ikke inn til falske folk.
          
   
 5 Jeg hater forsamlingen av voldsmenn
          og sitter ikke sammen med lovløse.
          
   
 6 Jeg vasker mine hender i uskyld, Herre,
          så jeg kan gå omkring ditt alter
          
   
 7 mens jeg lar lovsangen lyde
          og forteller om alle dine under.
          
   
 8 Herre, jeg elsker din bolig,
          stedet der din herlighet bor.
          
   
 9 Riv meg ikke bort med syndere
          så jeg mister livet sammen med drapsmenn.
          
   
10 De har udåd i hendene,
          høyre hånd er full av bestikkelser.
          
   
11 Men jeg går fram uten skyld.
          Fri meg ut og vær meg nådig!
          
   
12 Min fot står på jevn grunn.
          Der folk samles, skal jeg velsigne Herren.
Sal 26,2 viser til Sal 7,10+
Sal 26,4 viser til Sal 1,1
Forrige kapittelNeste kapittel

01. mars 2021

Dagens Bibelord

Galatarane 2,11–16

Les i nettbibelen

11Men då Kefas kom til Antiokia, sa eg han imot, beint opp i andletet, for oppførselen hans dømde han. ... Vis hele teksten

11Men då Kefas kom til Antiokia, sa eg han imot, beint opp i andletet, for oppførselen hans dømde han. 12Før det kom nokre frå Jakob, heldt han måltid saman med dei heidningkristne. Men då dei kom, trekte han seg bort og heldt seg unna, for han var redd dei omskorne. 13På same måten hykla dei andre jødekristne, så til og med Barnabas vart dregen med i hykleriet deira. 14Men då eg såg at dei ikkje gjekk beint fram etter sanninga i evangeliet, sa eg til Kefas så alle høyrde på: «Når du som er jøde, sjølv ikkje lever som ein jøde, men som ein heidning, korleis kan du då tvinga heidningane til å leva som jødar?» 15Vi er av fødsel jødar og ikkje syndarar av heidningætt. 16Men då vi skjøna at ikkje noko menneske blir rettferdig for Gud ved gjerningar som lova krev, men berre ved trua på Jesus Kristus, då sette vi òg vår lit til Kristus Jesus, så vi kunne seiast rettferdige ved trua på Kristus og ikkje ved lovgjerningar. For ved lovgjerningar blir ikkje noko menneske rettferdig.