Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
115Ikke oss, Herre, ikke oss,
          gi heller ditt navn ære,
          du som er kjærlig og trofast.
          
   
 2 Hvorfor skal folkene si:
          «Hvor er deres Gud?»
          
   
 3 Vår Gud er i himmelen,
          alt han vil, det gjør han.
          
   
 4 Gudebildene deres er av sølv og gull,
          menneskehender har laget dem.
          
   
 5 De har munn, men kan ikke tale,
          de har øyne, men kan ikke se.
          
   
 6 De har ører, men kan ikke høre,
          de har nese, men kan ikke lukte.
          
   
 7 De har hender, men kan ikke føle,
          de har føtter, men kan ikke gå,
          de har ikke lyd i strupen.
          
   
 8 Slik blir også de som lager dem,
          og alle som setter sin lit til dem.
          
   
 9 Stol på Herren, Israel!
          Han er deres hjelp og skjold.
          
   
10 Stol på Herren, Arons hus!
          Han er deres hjelp og skjold.
          
   
11 Stol på Herren, dere som frykter ham!
          Han er deres hjelp og skjold.
          
   
12 Herren husker på oss, han velsigner.
          Han velsigner Israels hus,
          han velsigner Arons hus.
          
   
13 Han velsigner dem som frykter Herren,
          de små og de store.
          
   
14 Måtte Herren la dere øke i tall,
          både dere og deres barn!
          
   
15 Dere er velsignet av Herren,
          han som skapte himmel og jord.
          
   
16 Himmelen er Herrens himmel,
          men jorden ga han til mennesket.
          
   
17 De døde priser ikke Herren,
          alle de som går ned til stillhetens land.
          
   
18 Men vi velsigner Herren
          fra nå og til evig tid.
          Halleluja!
Sal 115,2 viser til Sal 42,4+
Sal 115,4 viser til Sal 96,5+
Sal 115,8 viser til Sal 97,7+
Note: Arons hus: prestene. Jf. 2 Mos 28,1.
Sal 115,17 viser til Sal 6,6+
Forrige kapittelNeste kapittel

01. august 2021

Dagens Bibelord

Matteus 18,21–35

Les i nettbibelen

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! ... Vis hele teksten

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! 23Difor kan himmelriket liknast med ein konge som ville gjera opp rekneskapen med tenarane sine. 24Då han tok til med oppgjeret, førte dei fram for han ein som var skuldig ti tusen talentar. 25Han hadde ikkje noko å betala med, og herren baud at han skulle seljast, både han og kona hans og borna og alt han eigde, så gjelda kunne betalast. 26Men tenaren fall på kne for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg alt saman.’ 27Herren fekk inderleg medkjensle med han, sleppte han fri og ettergav han skulda. 28Då tenaren kom ut, møtte han ein medtenar som skulda han hundre denarar. Han greip medtenaren, tok strupetak på han og sa: ‘Betal det du skuldar!’ 29Medtenaren fall ned for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg.’ 30Men han ville ikkje. Han gjekk av stad og sette medtenaren sin i fengsel; der skulle han sitja til han hadde betalt skulda. 31Då dei andre tenarane såg det som hende, vart dei svært sorgfulle. Dei gjekk til herren sin og fortalde han alt som var hendt. 32Då kalla herren tenaren til seg att og sa til han: ‘Du vonde tenar! Heile skulda ettergav eg deg fordi du bad meg om det. 33Skulle ikkje du òg ha vist miskunn mot medtenaren din, slik eg viste miskunn mot deg?’ 34Og herren vart sint og overgav tenaren til fangevaktarar som skulle mishandla han til han hadde betalt heile skulda. 35Slik skal Far min i himmelen gjera med kvar ein av dykk som ikkje av hjartet tilgjev bror sin.»