Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
44Til korlederen. Av Korah-sangerne. En læresalme.
          
   
 2 Gud, vi har hørt det med egne ører,
          våre fedre har fortalt oss
          om den gjerning du gjorde i deres tid,
          i gamle dager.
          
   
 3 Med din hånd drev du folkeslag bort,
          men du plantet våre fedre;
          du fór ille med folkene,
          men lot våre fedre slippe fri.
          
   
 4 De tok ikke landet ved sverd.
          Deres egen arm ga ingen seier,
          det var din høyre hånd og din arm
          og lyset fra ditt ansikt,
          for du hadde dem kjær.
          
   
 5 Bare du er min konge og Gud,
          som byr at Jakob skal berges.
          
   
 6 Ved deg støter vi fienden ned,
          ved ditt navn tråkker vi på dem som står oss imot.
          
   
 7 For jeg setter ikke min lit til buen,
          det er ikke sverdet som redder meg.
          
   
 8 Nei, du har frelst oss fra fienden,
          dem som hater oss, gjorde du til skamme.
          
   
 9 Vi fryder oss alltid i Gud,
          vi priser ditt navn til evig tid.
          
   
10 Likevel har du støtt oss bort og ført skam over oss,
          du dro ikke ut med våre hærer.
          
   
11 Du lot oss vike tilbake for fienden,
          de som hatet oss, røvet til seg bytte.
          
   
12 Du har gjort oss til slaktefe
          og spredt oss blant folkene.
          
   
13 Du har solgt ditt folk til spottpris,
          du tok ikke stor betaling.
          
   
14 Du har gjort oss til spott for våre naboer,
          til hån for dem som bor omkring oss.
          
   
15 Du har gjort oss til et ordtak blant folkene,
          du lar folkeslag riste på hodet av oss.
          
   
16 Dagen lang står min vanære for meg,
          ansiktet dekkes av skam
          
   
17 under ropet fra dem som håner og spotter,
          ved synet av fienden og hevneren.
          
   
18 Alt dette har kommet over oss
          enda vi ikke har glemt deg
          og ikke sveket din pakt.
          
   
19 Vårt hjerte har ikke vendt seg bort,
          våre føtter har ikke bøyd av fra din vei.
          
   
20 Likevel har du knust oss der sjakaler bor,
          og latt dødsskyggen dekke oss.
          
   
21 Om vi glemte vår Guds navn
          og strakte våre hender mot en fremmed gud,
          
   
22 så ville vel Gud ha avslørt det,
          han som kjenner hjertets skjulte tanker?
          
   
23 Men for din skyld drepes vi dagen lang,
          vi regnes som slaktesauer.
          
   
24 Reis deg! Hvorfor sover du, Herre?
          Våkn opp, forkast oss ikke for alltid!
          
   
25 Hvorfor skjuler du ditt ansikt,
          hvorfor glemmer du vår nød og vår trengsel?
          
   
26 Vi synker ned i støvet,
          vi ligger presset mot jorden.
          
   
27 Reis deg og hjelp oss,
          fri oss ut i din miskunn!
Sal 44,4 viser til 5 Mos 7,7f, Jos 24,12
Note: lyset fra ditt ansikt: >4,7.
Sal 44,6 viser til Sal 18,30+
Sal 44,7 viser til Sal 20,8+
Sal 44,18 viser til Job 31,5ff
Note: sjakaler: holder til på øde og forlatte steder. Jf. Jer 9,11.
Sal 44,22 viser til Sal 7,10+
Sal 44,24 viser til Sal 7,7+
Sal 44,25 viser til Sal 13,2+
Forrige kapittelNeste kapittel

01. august 2021

Dagens Bibelord

Matteus 18,21–35

Les i nettbibelen

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! ... Vis hele teksten

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! 23Difor kan himmelriket liknast med ein konge som ville gjera opp rekneskapen med tenarane sine. 24Då han tok til med oppgjeret, førte dei fram for han ein som var skuldig ti tusen talentar. 25Han hadde ikkje noko å betala med, og herren baud at han skulle seljast, både han og kona hans og borna og alt han eigde, så gjelda kunne betalast. 26Men tenaren fall på kne for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg alt saman.’ 27Herren fekk inderleg medkjensle med han, sleppte han fri og ettergav han skulda. 28Då tenaren kom ut, møtte han ein medtenar som skulda han hundre denarar. Han greip medtenaren, tok strupetak på han og sa: ‘Betal det du skuldar!’ 29Medtenaren fall ned for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg.’ 30Men han ville ikkje. Han gjekk av stad og sette medtenaren sin i fengsel; der skulle han sitja til han hadde betalt skulda. 31Då dei andre tenarane såg det som hende, vart dei svært sorgfulle. Dei gjekk til herren sin og fortalde han alt som var hendt. 32Då kalla herren tenaren til seg att og sa til han: ‘Du vonde tenar! Heile skulda ettergav eg deg fordi du bad meg om det. 33Skulle ikkje du òg ha vist miskunn mot medtenaren din, slik eg viste miskunn mot deg?’ 34Og herren vart sint og overgav tenaren til fangevaktarar som skulle mishandla han til han hadde betalt heile skulda. 35Slik skal Far min i himmelen gjera med kvar ein av dykk som ikkje av hjartet tilgjev bror sin.»