Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
62Til korlederen. Etter Jedutun. En salme av David.
          
   
 2 Bare hos Gud er jeg stille,
          fra ham kommer min frelse.
          
   
 3 Bare han er min klippe og min frelse
          og mitt vern, jeg skal ikke vakle.
          
   
 4 Hvor lenge kan dere alle gå løs på en mann
          for å slå ham i hjel?
          Han er jo en lutende vegg,
          en nedbrutt mur.
          
   
 5 De legger planer om å støte ham ned,
          ned fra hans høyde, de elsker svik.
          De velsigner med munnen,
          men forbanner i sitt indre.
          
   
 6 Bare hos Gud skal jeg være stille,
          fra ham kommer mitt håp.
          
   
 7 Bare han er min klippe og min frelse
          og mitt vern, jeg skal ikke vakle.
          
   
 8 Hos Gud er min frelse og min ære.
          Min mektige klippe, min tilflukt er hos Gud.
          
   
 9 Stol alltid på ham, dere folk,
          øs ut deres hjerte for ham!
          Gud er vår tilflukt.
          
   
10 Småfolk er bare et pust,
          stormenn er en løgn,
          på vektskålen vipper de opp,
          lettere enn et vindpust er de alle.
          
   
11 Sett ikke lit til vold,
          ha ikke forgjeves håp til rov!
          Om rikdommen vokser,
          la deg ikke merke med det!
          
   
12 Én gang har Gud talt,
          to ting har jeg hørt:
          at makten tilhører Gud,
          
   
13 og at all miskunn, Herre, tilhører deg.
          Du lønner hver og en
          etter det han har gjort.
Note: Jedutun: >39,1.
Sal 62,2 viser til Sal 3,9+
Sal 62,3 viser til Sal 18,3+
Sal 62,5 viser til Sal 5,10+
Sal 62,6 viser til Sal 38,16+
Sal 62,9 viser til Sal 37,5+
Sal 62,10 viser til Sal 39,6+
Sal 62,11 viser til Sal 49,7+
Sal 62,13 viser til Sal 28,4+
Forrige kapittelNeste kapittel

01. august 2021

Dagens Bibelord

Matteus 18,21–35

Les i nettbibelen

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! ... Vis hele teksten

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! 23Difor kan himmelriket liknast med ein konge som ville gjera opp rekneskapen med tenarane sine. 24Då han tok til med oppgjeret, førte dei fram for han ein som var skuldig ti tusen talentar. 25Han hadde ikkje noko å betala med, og herren baud at han skulle seljast, både han og kona hans og borna og alt han eigde, så gjelda kunne betalast. 26Men tenaren fall på kne for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg alt saman.’ 27Herren fekk inderleg medkjensle med han, sleppte han fri og ettergav han skulda. 28Då tenaren kom ut, møtte han ein medtenar som skulda han hundre denarar. Han greip medtenaren, tok strupetak på han og sa: ‘Betal det du skuldar!’ 29Medtenaren fall ned for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg.’ 30Men han ville ikkje. Han gjekk av stad og sette medtenaren sin i fengsel; der skulle han sitja til han hadde betalt skulda. 31Då dei andre tenarane såg det som hende, vart dei svært sorgfulle. Dei gjekk til herren sin og fortalde han alt som var hendt. 32Då kalla herren tenaren til seg att og sa til han: ‘Du vonde tenar! Heile skulda ettergav eg deg fordi du bad meg om det. 33Skulle ikkje du òg ha vist miskunn mot medtenaren din, slik eg viste miskunn mot deg?’ 34Og herren vart sint og overgav tenaren til fangevaktarar som skulle mishandla han til han hadde betalt heile skulda. 35Slik skal Far min i himmelen gjera med kvar ein av dykk som ikkje av hjartet tilgjev bror sin.»