Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
145En lovsang av David.
        
          א Jeg vil opphøye deg, min Gud og konge,
          og velsigne navnet ditt til evig tid.
          
   
 2 ב Jeg vil velsigne deg hver dag
          og lovsynge navnet ditt til evig tid.
          
   
 3 ג Stor er Herren og verdig lov og pris,
          hans storhet kan ingen granske.
          
   
 4 ד Slekt etter slekt priser dine gjerninger
          og forteller om dine storverk.
          
   
 5 ה Jeg grunner på din høye herlighet og ære
          og på dine underfulle ord.
          
   
 6 ו De taler om dine sterke og skremmende gjerninger,
          jeg forteller om dine storverk.
          
   
 7 ז De lar det gå gjetord om din store godhet
          og jubler over din rettferd.
          
   
 8 ח Herren er nådig og barmhjertig,
          sen til vrede og rik på miskunn.
          
   
 9 ט Herren er god mot alle,
          barmhjertig mot alt han har skapt.
          
   
10 י Alle dine skapninger priser deg, Herre,
          de trofaste velsigner deg.
          
   
11 כ De forteller om din herlige kongsmakt
          og taler om ditt velde.
          
   
12 ל De lar mennesker lære å kjenne ditt velde,
          din strålende kongsmakt.
          
   
13 מ Du er konge gjennom alle tider,
          du hersker fra slekt til slekt.
        
          נ * Herren er pålitelig i alt han sier,
          trofast i alt han gjør.•
          
   
14 ס Herren støtter alle som faller,
          og reiser alle nedbøyde opp.
          
   
15 ע Alles øyne venter på deg,
          og du gir dem mat i rett tid.
          
   
16 פ Du åpner din hånd
          og metter alt som lever, med det gode.
          
   
17 צ Herren er rettferdig på alle sine veier,
          trofast i alt han gjør.
          
   
18 ק Herren er nær alle som kaller på ham,
          alle som kaller på ham i sannhet.
          
   
19 ר Til dem som frykter ham, gir han det de ønsker,
          han hører deres rop og frelser dem.
          
   
20 ש Herren vokter alle som elsker ham,
          men utrydder alle lovløse.
          
   
21 ת Min munn skal lovprise Herren,
          alt som lever, skal velsigne hans hellige navn til evig tid.
Note: Sal 145 er en alfabetsalme. >25,1.
Sal 145,13 viser til Sal 10,16+, Dan 4,3-34, Dan 6,27, Dan 7,14
Note: Herren … gjør: Ordene mangler i de fleste hebr. håndskrifter, men finnes i et håndskrift fra ▶Qumran og i ▶Septuaginta.
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»