Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Habakkuk

Kapittel 1
1 2 3

Neste kapittel
1Profehtasátni maid profehta Habakkuk
          oaččui oainnáhusas.

Profehta váidalus
     2 Man guhká šattan mun čuorvut, Hearrá,
          itge don gula?
          Man guhká mun ferten váidalit veahkaválddi,
          itge don beastte?
          
   
 3 Manne don divttát mu
          oaidnit bahávuođa?
          Mo don sáhtát geahččat vearrivuhtii?
          Mun oainnán aivve billašumi
          ja veahkaválddi –
          nággu šaddá, bealku čuožžila.
          
   
 4 Láhka lea fámoheapme,
          vuoigatvuohta ii ollašuva.
          Ipmilmeahttumat
          birastahttet vanhurskása,
          ja vuoigatvuohta jorgojuvvo.

Kaldealaččat
     5 Gehččet álbmogiidda,
          oidnet ja suorganehket!
          Dasgo din beivviid mun dagan dagu
          maid ehpet jáhkáše
          jos dat didjiide muitaluvvošii!
          
   
 6 Mun rávkkan kaldealaččaid,
          garra ja hohppos álbmoga
          mii johtá viidát eatnamis
          ja váldá oapminis earáid ássansajiid.
          
   
 7 Sii leat hirbmosat ja suorggatlaččat,
          sii mearridit ieža
          mii lea vuoigat ja riekta
          
   
 8 Sin heasttat leat falibut go leopárddat,
          johtileappot go meahci gumppet.
          Sin riidejeaddjit rindet,
          gáidagasas dat bohtet,
          dat girddihit nugo goaskin čuoláda sállašii.
          
   
 9 Kaldealaččat bohtet hearjidit.
          Sii fallehit oktan joavkun,
          sis leat fáŋggat dego mearas sáttu.
          
   
10 Sii hiddjidit gonagasaid,
          oaivámuččaid sii atnet bogostahkan.
          Sii bilkidit buot ladniid,
          čobmejit muoldda ja váldet daid.
          
   
11 De sii mannet geidnoseaset
          šuva dego biegga ja jávket.
          Iežaset fápmu sis lea ipmilin.

Profehta váidala behtolašvuođa
    12 Hearrá, don leat dološ áiggi rájes,
          mu Ipmil, mu Bassi,
          don it jáme goassege!
          Hearrá, don leat bidjan
          kaldealaččaid dubmet min,
          don, min bákti, leat vuolggahan sin
          ráŋggáštit min.
          
   
13 Du čalmmit leat buhttásat,
          don it sáhte geahččat bahái,
          it duotto oaidnit vearrivuođa.
          Manne don dalle gierddat
          behtolaččaid daguid,
          manne orut jávohaga,
          go ipmilmeahttun njielasta
          daid geat leat vuoigadis?
          
   
14 Don leat diktán olbmuid
          šaddat meara guliid láhkásažžan,
          giđđudeaddji veahkan
          mas ii leat ráđđejeaddji.
          
   
15 Kaldealaččat bivdet
          olbmuid vuokkaiguin,
          čohkkejit sin nuohttáseaset,
          čogget sin firpmiidasaset.
          Dan dihte sii illudit ja ávvudit,
          
   
16 oaffaruššet fierbmáseaset,
          cahkkehit oaffardola bivdosiiddáseaset.
          Dathan diktet sin eallit valljivuođas,
          addet sidjiide vuoimmálaš borramuša.
          
   
17 Bessetgo sii dalle álo gurret nuohtiset,
          goddit álbmogiid álelassii
          almmá seasttekeahttá?

   
Hab 1,3 viser til Jer 20,8
Note sin: kaldealaččat. Gč. v. 6.
Note oaffaruššet fierbmáseaset: Muhtumin guollebivdit gudnejahtte biergasiid maiguin fidnejedje sállaša.
Note gurret nuohtiset: ovtta Qumrana biibbalkommentáras lea “geassit miehki”.
Neste kapittel

28. februar 2021

Dagens Bibelord

Lukas 7,36–50

Les i nettbibelen

36Ein av farisearane bad Jesus eta hos seg. Og han gjekk inn i huset til farisearen og tok plass ved bordet. ... Vis hele teksten

36Ein av farisearane bad Jesus eta hos seg. Og han gjekk inn i huset til farisearen og tok plass ved bordet. 37No var det ei kvinne der i byen som levde eit syndefullt liv. Då ho fekk vita at Jesus låg til bords hos farisearen, kom ho dit med ei alabastkrukke med dyr salve. 38Ho vart ståande bak Jesus, nede ved føtene, og gret. Så tok ho til å fukta føtene hans med tårene og tørka dei med håret sitt. Ho kyste føtene hans og smurde dei med salven. 39Då farisearen som hadde bede han heim, såg det, tenkte han med seg: «Var denne mannen ein profet, visste han kva slag kvinne det er som tek i han, at ho lever eit syndefullt liv.» 40Då tok Jesus til orde og sa til farisearen: «Simon, eg har noko å seia deg.» «Tal, meister», svara han. 41Jesus sa: «To menn stod i skuld til ein som lånte ut pengar. Den eine var skuldig fem hundre denarar, den andre femti. 42Men då dei ikkje hadde noko å betala med, ettergav han dei begge skulda. Kven av dei vil halda mest av han?» 43«Den han ettergav mest, tenkjer eg», svara Simon. «Du har rett», sa Jesus. 44Så vende han seg til kvinna og sa til Simon: «Ser du denne kvinna? Eg kom inn i ditt hus; du gav meg ikkje vatn til føtene mine, men ho fukta dei med tårer og tørka dei med håret sitt. 45Du helsa meg ikkje velkomen med eit kyss, men ho har ikkje halde opp med å kyssa føtene mine heilt frå eg kom inn. 46Du salva ikkje hovudet mitt med olje, men ho smurde føtene mine med velluktande salve. 47Difor seier eg deg: Dei mange syndene hennar er tilgjevne, difor har ho vist stor kjærleik. Men den som får tilgjeve lite, elskar lite.» 48Så sa han til kvinna: «Syndene dine er tilgjevne.» 49Då tok dei andre gjestene til å tenkja med seg: «Kven er han, som jamvel tilgjev synder?» 50Men Jesus sa til kvinna: «Trua di har frelst deg. Gå i fred!»