Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Hosea

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

Forrige kapittelNeste kapittel

Gjengjeldinga kjem
9Gled deg ikkje, Israel!
          Jubla ikkje som folkeslaga!
          For du har hora deg bort frå din Gud.
          Du tok gjerne imot betaling
          på alle korntreskjeplassar.
          
   
 2 Treskjeplass og vinpresse skal ikkje fø dei,
          den nye vinen skal svikta dei.
          
   
 3 Dei skal ikkje få bu i Herrens land.
          Efraim skal attende til Egypt,
          og i Assur skal dei eta urein mat.
          
   
 4 Dei skal ikkje ofra vin til Herren,
          slaktoffera deira kan ikkje gleda han.
          Det skal vera som sørgjebrød for dei,
          alle som et det, blir ureine.
          For brødet sitt har dei for seg sjølve,
          det kjem ikkje til Herrens hus.
          
   
 5 Kva vil de gjera på høgtidsdagen,
          på Herrens festdag?
          
   
 6 Sjå, dreg dei bort frå øydelegginga,
          skal Egypt samla dei saman,
          Memfis gravleggja dei.
          Nesler skal løyna deira skattar av sølv,
          tornekratt skal veksa i telta deira.
          
   
 7 Dagane for straff er komne,
          dagane for gjengjelding er komne,
          det skal Israel få merka.
        
          «Profeten er ein dåre,
          åndsmannen er utan vit!»
        
          Ja, fordi di skuld er så stor
          og din fiendskap så sterk!
          
   
 8 Profeten er Efraims vaktar, saman med min Gud,
          men snarer er det på alle vegane hans,
          fiendskap i huset til hans Gud.
          
   
 9 Dei har vorte like djupt forderva
          som i Gibeas dagar.
          Han skal hugsa skulda deira
          og straffa syndene deira.

Efraim skal ikkje lenger bera frukt
    10 Eg fann Israel
          som druer i ørkenen,
          eg såg fedrane dykkar
          som tidleg frukt på fikentreet.
          Men då dei kom til Baal-Peor,
          vigde dei seg til skamma
          og vart like motbydelege som han dei elska.
          
   
11 Efraims herlegdom flyg bort som ein fugl.
          Ingen føder, ingen er gravide,
          og ingen blir med barn.
          
   
12 Jamvel om dei fostrar born,
          skal eg ta frå dei kvart einaste eitt.
          Ja, ve dei
          når eg går bort frå dei!
          
   
13 Efraim er planta i ei eng,
          det er som eg såg bort til Tyros.
          Men Efraim må føra sine born ut
          til han som drep.
          
   
14 Gjev dei, Herre!
          Kva skal du gje?
          Gjev dei morsliv som mistar barnet,
          og bryst som tørkar inn.
          
   
15 All deira vondskap viste seg i Gilgal,
          der la eg dei for hat.
          Fordi dei har gjort så mykje vondt,
          vil eg driva dei ut av mitt hus.
          Eg kan ikkje elska dei lenger,
          alle førarane deira er opprørarar.
          
   
16 Efraim er slegen,
          rota deira har vorte tørr,
          dei skal ikkje lenger bera frukt.
          Og sjølv om dei føder,
          vil eg drepa deira dyre livsfrukt.
          
   
17 Min Gud skal forkasta dei
          fordi dei ikkje har høyrt på han.
          Dei skal flakka omkring mellom folka.
Note: Memfis: >Jes 19,13.
Note: Gibeas dagar: Det er kanskje tenkt på den ugjerninga som blir skildra i Dom 19–21.
Hos 9,10 viser til 4 Mos 25,3, Jer 3,24
Note: Baal-Peor: Bet-Peor. Jf. 4 Mos 25; 5 Mos 3,29. skamma: nytta som omskriving for guden Baal. Jf. Jer 3,24; 11,13.
Hos 9,13 viser til Esek 27,3
Note: Efraim … drep: Tydinga av den hebr. teksten er usikker.
Hos 9,15 viser til Jes 1,23, Hos 4,15
Note: Gilgal: by i Jordan-dalen, eit viktig religiøst og politisk sentrum. >Jos 4,19. Det var òg i Gilgal israelittane stadfeste kongedømet, 1 Sam 11,14f, noko Hosea kritiserer. Jf. 8,4.
Forrige kapittelNeste kapittel

03. desember 2021

Dagens bibelord

Hebreerne 6,13–20

Les i nettbibelen

13Da Gud ga Abraham løftet, sverget han ved seg selv, for han hadde ingen større å sverge ved. 14Han sa: Sannelig, jeg vil velsigne deg rikt og gjøre din ætt uendelig tallrik. 15Og Abraham ventet tålmodig og fikk det Gud hadde lovet ham. ... Vis hele teksten

13Da Gud ga Abraham løftet, sverget han ved seg selv, for han hadde ingen større å sverge ved. 14Han sa: Sannelig, jeg vil velsigne deg rikt og gjøre din ætt uendelig tallrik. 15Og Abraham ventet tålmodig og fikk det Gud hadde lovet ham. 16Mennesker sverger jo ved en som er større, og eden er en stadfestelse som gjør slutt på alle innvendinger. 17Gud ville gjøre det helt klart for arvingene til løftet at hans beslutning var uforanderlig. Derfor gikk han også god for den med en ed. 18Med løfte og ed, to ting som ikke kan forandres – og Gud kan ikke lyve – skulle vi ha en mektig trøst, vi som har søkt tilflukt ved å gripe det håpet som ligger foran oss. 19Dette håpet er et trygt og fast anker for sjelen. Det når innenfor forhenget, 20dit Jesus gikk inn som forløper for oss, han som til evig tid er blitt øversteprest av samme slag som Melkisedek.