Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Habakkuk

1 2 3

Neste kapittel
1Bodskapen som profeten Habakkuk fekk sjå.
Retten når ikkje ut
     2 Kor lenge, Herre, skal eg ropa
          utan at du høyrer,
          skrika til deg om vald
          utan at du frelser?
          
   
 3 Kvifor lèt du meg sjå urett?
          Korleis kan du sjå på ulukke?
          Herjing og vald like ved meg,
          det blir strid,
          det kjem til trette.
          
   
 4 Difor er lova kraftlaus,
          og retten når aldri ut.
          For den urettferdige kringset den rettferdige,
          difor blir retten vrangsnudd.

Kaldearane
     5 Sjå på folkeslaga, sjå dykk om,
          forvirr dykk sjølve og ver forvirra!
          For i dykkar dagar gjer eg ei gjerning,
          de ville ikkje tru det om det vart fortalt!
          
   
 6 Sjå, eg reiser opp kaldearane,
          det brutale og raske folkeslaget
          som fer så vidt omkring på jorda
          og tek bustader som ikkje høyrer dei til.
          
   
 7 Skremmande og fryktelege er dei,
          deira rett og heider kjem frå dei sjølve.
          
   
 8 Raskare enn leopardar er hestane deira,
          villare enn ulvar i øydemarka.
          Ryttarane deira jagar av stad,
          ryttarane kjem frå det fjerne,
          dei flyg som ørna på jakt etter føde.
          
   
 9 Alle kjem dei og vil gjera valdsverk,
          dei rykkjer fram i flokk,
          dei samlar fangar som sand.
          
   
10 Dei gjer narr av kongar
          og gjer fyrstar til lått.
          Dei ler av kvar festning,
          kastar opp ein jordvoll og tek henne.
          
   
11 Så fer dei vidare og blir borte som vinden.
          Dei fører skuld over seg.
          Deira styrke er deira gud.

Profeten klagar over urett
    12 Er ikkje du frå gammal tid,
           Herre, min heilage Gud,
          du som aldri døyr!
           Herre, du har sett dei til å dømma,
          vårt berg, du har gjeve dei fullmakt til å straffa.
          
   
13 Auga er for reine til å sjå det vonde,
          ulukke orkar du ikkje å sjå på.
          Så korleis kan du sjå på dei trulause
          og teia når den urettferdige sluker
          den som er meir rettferdig enn han sjølv?
          
   
14 Du gjer mennesket lik fisken i havet,
          lik kryp utan herskar.
          
   
15 Dei dreg dei alle opp med krok,
          halar dei inn med not
          og samlar dei i garnet.
          Difor gleder dei seg og jublar.
          
   
16 Difor ofrar dei til nota
          og tenner offereld for garnet.
          For frå dei får dei rik fangst
          og feit mat.
          
   
17 Skal dei då alltid få tømma nota
          og utan medkjensle gjera ende på folkeslag?
Hab 1,3 viser til Jer 20,8
Note: dei: kaldearane. Jf. v. 6.
Note: ofrar dei til nota: Det hende at fiskarane viste religiøs age for dei reiskapane som gav dei fangst.
Note: tømma nota: Ein bibelkommentar frå ▶Qumran har «dra sverdet».
Neste kapittel

28. oktober 2021

Dagens Bibelord

2. Korintar 13,5–10

Les i nettbibelen

5Ransak dykk sjølve om de er i trua. Prøv dykk sjølve! Eller kjenner de ikkje at Jesus Kristus er i dykk? Kan det vera at de ikkje står dykkar prøve? 6Men eg håpar de skal skjøna at vi har stått vår prøve. ... Vis hele teksten

5Ransak dykk sjølve om de er i trua. Prøv dykk sjølve! Eller kjenner de ikkje at Jesus Kristus er i dykk? Kan det vera at de ikkje står dykkar prøve? 6Men eg håpar de skal skjøna at vi har stått vår prøve. 7Vi bed til Gud at de ikkje må gjera noko vondt. Ikkje for å visa at vi har stått vår prøve, men for at de skal gjera det som godt er. Så kan det gjerne sjå ut som om vi ikkje står vår prøve. 8For vi maktar ingen ting mot sanninga, berre for sanninga. 9Difor gleder vi oss når vi er veike, berre de er sterke. Og det vi bed om, er at de må nå fram til stadig større mognad. 10Difor skriv eg dette før eg kjem, så eg ikkje skal bli nøydd til å fara strengt fram mot dykk når eg er komen, og bruka den fullmakta Herren har gjeve meg. For den har eg fått for å byggja opp, ikkje for å riva ned.