Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Sefanja

1 2 3

Neste kapittel
1Herrens ord som kom til Sefanja, son til Kusji, son til Gedalja, son til Amarja, son til Hiskia, i dei dagane då Josjia, son til Amon, var konge i Juda.
Dommen over Jerusalem
     2 Eg riv bort,
          alt riv eg bort frå jorda,
          seier Herren.
          
   
 3 Eg riv bort både menneske og dyr,
          fuglane under himmelen og fiskane i havet,
          eg lèt dei urettferdige snubla.
          Eg utryddar menneska frå jorda,
          seier Herren.
          
   
 4 Eg lyfter handa mot Juda,
          mot alle som bur i Jerusalem.
          Eg utryddar frå denne staden
          alt som er att av Baal,
          og namnet til avgudsprestane
          saman med prestane.
          
   
 5 Eg utryddar dei som tilbed
          himmelhæren på taka,
          dei som tilbed Herren og sver ved han
          og samtidig sver ved Milkom,
          
   
 6 og dei som vender Herren ryggen,
          som ikkje søkjer Herren
          og ikkje spør han til råds.
          
   
 7 Ver still for Herren Gud,
          for Herrens dag er nær!
           Herren har laga til eit slaktoffer,
          han har helga dei han har bode inn.
          
   
 8 På dagen for Herrens slaktoffer
          skal eg straffa fyrstar og kongssøner
          og alle som kler seg i framand drakt.
          
   
 9 Eg skal straffa
          alle som spring over dørstokken den dagen,
          dei som fyller sin Herres hus med vald og svik.
          
   
10 Den dagen, seier Herren,
          skal det høyrast skrik frå Fiskeporten,
          jammer frå Nybyen
          og eit høgt klagerop frå høgdene.
          
   
11 Hyl, de som bur i Nedrebyen,
          for heile kremmarfolket er gjort til inkjes,
          utrydda er alle som vog opp sølv.
          
   
12 På den tida skal
          eg gjennomsøkja Jerusalem med lys
          og straffa mennene der,
          dei som sit sløve i sin vinrus
          og seier i sitt hjarte:
          « Herren gjer korkje godt eller vondt.»
          
   
13 Det dei eig, skal plyndrast
          og husa deira øydeleggjast.
          Byggjer dei hus, får dei ikkje bu i dei,
          plantar dei vinmarker, får dei ikkje drikka vinen.

Herrens dag er nær
    14 Nær er Herrens store dag;
          han er nær og kjem med hast!
          Høyr, beisk er Herrens dag,
          då ropar krigaren høgt.
          
   
15 Ein vreidedag er den dagen,
          ein dag med naud og trengsle,
          ein dag med øydelegging og herjing,
          ein dag med mørker og dimme,
          ein dag med skyer og skodde,
          
   
16 ein dag med hornlåt og hærrop
          mot festningsbyar,
          mot høge borgtårn.
          
   
17 Då vil eg senda trengsle
          så folk går som i blinde,
          for dei har synda mot Herren.
          Blodet deira skal tømmast ut som slam
          og innvolane deira som møkk.
          
   
18 Sølv og gull kan ikkje berga dei
          på Herrens vreidedag.
          Elden frå hans lidenskap skal øyda heile jorda.
          For han utryddar,
          ja, han gjer brått ende på
          alle som bur på jorda.
Sef 1,5 viser til 5 Mos 4,19, 2 Kong 21,3, Jer 8,2, Jer 19,13
Note: himmelhæren: ▶himmelske vesen. Milkom: hovudguden i Ammon.
Sef 1,6 viser til Jes 1,4
Sef 1,10 viser til 2 Kong 22,14
Note: Fiskeporten: i Jerusalem, truleg mot nord, der dei venta at fienden kom. Jf. Neh 3,3.
Note: Nedrebyen: hebr. Maktesj, ukjend bydel.
Neste kapittel

24. oktober 2021

Dagens Bibelord

Johannes 12,35–36

Les i nettbibelen

35Jesus svara: «Endå ei lita stund er lyset mellom dykk. Gå så lenge de har lyset, så ikkje mørkret skal falla på dykk. Den som går i mørkret, veit ikkje kvar han kjem av. ... Vis hele teksten

35Jesus svara: «Endå ei lita stund er lyset mellom dykk. Gå så lenge de har lyset, så ikkje mørkret skal falla på dykk. Den som går i mørkret, veit ikkje kvar han kjem av. 36Tru på lyset så lenge de har lyset, så de kan bli born av lyset.» Då Jesus hadde sagt dette, gjekk han bort og løynde seg for dei.