Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
55Til korlederen. Med strengespill. En læresalme. Av David.
          
   
 2 Vend øret til min bønn, Gud,
          skjul deg ikke når jeg ber.
          
   
 3 Lytt til meg og gi meg svar!
          Jeg er full av uro og sorg.
          Jeg er ute av meg,
   
 4 for fienden roper,
          de lovløse trykker meg ned.
          De velter urett over meg,
          rasende går de mot meg.
          
   
 5 Hjertet vrir seg i meg,
          jeg er grepet av dødsangst.
          
   
 6 Jeg skjelver av frykt,
          jeg er overveldet av redsel.
          
   
 7 Jeg sa: Hadde jeg vinger som duen,
          da fløy jeg bort og fant meg et bosted.
          
   
 8 Langt av gårde ville jeg flykte,
          i ørkenen ville jeg slå meg ned.
          
   
 9 Raskt ville jeg søke ly
          for rasende vind og storm.
          
   
10 Herre, forvirr dem og kløv deres tungemål!
          For jeg ser vold og strid i byen.
          
   
11 Dag og natt går de omkring på bymuren.
          Innenfor er ugjerning og urett.
          
   
12 Ødeleggelse rår der inne,
          vold og svik blir aldri borte fra torget.
          
   
13 Var det en fiende som hånte meg,
          kunne jeg tåle det.
          Var det en uvenn som så ned på meg,
          ville jeg gjemme meg for ham.
          
   
14 Men det er du, min like,
          min gode venn og kjenning,
          
   
15 vi som snakket fortrolig sammen
          og gikk i festtog i Guds hus.
          
   
16 La døden komme over dem,
          la dem fare til dødsriket midt i livet!
          For de har ondskap i hjem og i hjerte.
          
   
17 Men jeg vil rope til Gud,
          og Herren skal frelse meg.
          
   
18 Kveld og morgen og midt på dagen
          klager og sukker jeg,
          og han skal høre mitt rop.
          
   
19 Han skal fri meg fra strid og gi meg fred,
          selv om mange går mot meg.
          
   
20 Gud skal høre og ydmyke dem,
          han som troner fra eldgammel tid.
          For de forandrer seg ikke,
          de frykter ikke Gud.
          
   
21 Fienden legger hånd på sine venner,
          han bryter sin pakt.
          
   
22 Hans tale er glattere enn smør,
          men han har strid i sinne.
          Hans ord er bløtere enn olje,
          men de er dragne sverd.
          
   
23 Kast din byrde på Herren,
          han vil sørge for deg!
          Han lar aldri den rettferdige vakle.
          
   
24 Men du er Gud.
          Styrt dem ned i den dype graven!
          Drapsmenn og svikere når ikke halve sin levetid.
          Men jeg setter min lit til deg.
Sal 55,5 viser til Sal 18,5f+
Sal 55,7 viser til Jer 9,2
Sal 55,19 viser til Sal 3,2+
Sal 55,22 viser til Sal 5,10+
Sal 55,23 viser til Sal 37,5+
Forrige kapittelNeste kapittel

01. august 2021

Dagens Bibelord

Matteus 18,21–35

Les i nettbibelen

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! ... Vis hele teksten

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! 23Difor kan himmelriket liknast med ein konge som ville gjera opp rekneskapen med tenarane sine. 24Då han tok til med oppgjeret, førte dei fram for han ein som var skuldig ti tusen talentar. 25Han hadde ikkje noko å betala med, og herren baud at han skulle seljast, både han og kona hans og borna og alt han eigde, så gjelda kunne betalast. 26Men tenaren fall på kne for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg alt saman.’ 27Herren fekk inderleg medkjensle med han, sleppte han fri og ettergav han skulda. 28Då tenaren kom ut, møtte han ein medtenar som skulda han hundre denarar. Han greip medtenaren, tok strupetak på han og sa: ‘Betal det du skuldar!’ 29Medtenaren fall ned for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg.’ 30Men han ville ikkje. Han gjekk av stad og sette medtenaren sin i fengsel; der skulle han sitja til han hadde betalt skulda. 31Då dei andre tenarane såg det som hende, vart dei svært sorgfulle. Dei gjekk til herren sin og fortalde han alt som var hendt. 32Då kalla herren tenaren til seg att og sa til han: ‘Du vonde tenar! Heile skulda ettergav eg deg fordi du bad meg om det. 33Skulle ikkje du òg ha vist miskunn mot medtenaren din, slik eg viste miskunn mot deg?’ 34Og herren vart sint og overgav tenaren til fangevaktarar som skulle mishandla han til han hadde betalt heile skulda. 35Slik skal Far min i himmelen gjera med kvar ein av dykk som ikkje av hjartet tilgjev bror sin.»