Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

Kapittel 138
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
138Av David.
        
          Jeg vil takke deg av hele mitt hjerte,
          synge og spille foran guder.
          
   
 2 Jeg bøyer meg mot ditt hellige tempel,
          jeg priser ditt navn for din miskunn og troskap.
          Du har gjort ditt navn og ditt ord
          større enn alt.
          
   
 3 Du svarte meg den dagen jeg ropte,
          du fylte meg med styrke.
          
   
 4 Alle konger på jorden skal takke deg, Herre,
          når de hører ordene fra din munn.
          
   
 5 De skal synge om Herrens veier,
          for Herrens herlighet er stor.
          
   
 6 Høy er Herren, men han ser den lave
          og kjenner den stolte på lang avstand.
          
   
 7 Går jeg i trengsel, holder du meg i live,
          du retter hånden ut mot mine arge fiender,
          din høyre hånd berger meg.
          
   
 8 Herren skal gjøre vel mot meg.
           Herre, din miskunn varer evig.
          Svikt ikke ditt verk!
Sal 138,1 viser til Sal 82,1+
Sal 138,6 viser til Sal 113,5f+
Forrige kapittelNeste kapittel

19. januar 2021

Dagens Bibelord

Lukas 13,10–17

Les i nettbibelen

10Ein sabbat underviste han i ein av synagogane. 11Der var det ei kvinne som hadde vore plaga av ei sjukdomsånd i atten år. Ho gjekk krokryggja og kunne ikkje retta seg opp. ... Vis hele teksten

10Ein sabbat underviste han i ein av synagogane. 11Der var det ei kvinne som hadde vore plaga av ei sjukdomsånd i atten år. Ho gjekk krokryggja og kunne ikkje retta seg opp. 12Då Jesus fekk sjå henne, kalla han henne til seg og sa: «Kvinne, du er løyst frå sjukdomen din.» 13Han la hendene på henne, og med ein gong rette ho seg opp og lova Gud. 14Men synagogeforstandaren vart forarga fordi Jesus lækte på sabbaten, og han sa til dei som var samla: «Det er seks dagar til å arbeida på. Då kan de koma og la dykk lækja, men ikkje på sabbaten.» 15«Hyklarar», svara Herren. «Løyser ikkje kvar ein av dykk oksen eller eselet av båsen på sabbaten og leier dei ut så dei får drikka? 16Men her er ei Abrahams dotter som Satan har halde bunden i heile atten år, skulle ikkje ho kunna løysast av det bandet på ein sabbat?» 17Då han sa dette, måtte dei skjemmast, alle motstandarane hans. Men alle dei som var samla, gledde seg over alt det underfulle han gjorde.