Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Jesaja

Kapittel 24
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66

Forrige kapittelNeste kapittel

Den store omveltningen
24Se, Herren herjer jorden
          og legger den øde,
          fordreier ansiktet på den
          og sprer dem som bor der.
          
   
 2 Da går det folk som prest,
          slave som herre,
          slavekvinne som husfrue,
          kjøper som selger,
          långiver som låntaker,
          innkrever som skyldner.
          
   
 3 Herjes, herjes skal jorden
          og plyndres, plyndres,
          for dette ordet har Herren talt.
          
   
 4 Jorden sørger og visner,
          verden tørker bort og visner,
          både jorden og det høye tørker bort.
          
   
 5 Jorden er vanhelliget
          av dem som bor der.
          For de har overtrådt lover,
          forandret forskrifter,
          brutt den evige pakt.
          
   
 6 Derfor blir jorden
          fortært av forbannelse.
          De som bor der,
          må bøte for sin skyld.
          Derfor brenner de som bor på jorden,
          bare en liten rest blir tilbake.
          
   
 7 Den nye vinen sørger,
          vinstokken tørker bort,
          alle som var glade i hjertet, må sukke.
          
   
 8 Trommenes glede tar slutt,
          lyden av jubel stilner,
          lyrens glede tar slutt.
          
   
 9 Folk drikker ikke vin til sang,
          det sterke smaker bittert for den som drikker.
          
   
10 Knust er den øde byen,
          stengt er hvert hus, ingen slipper inn.
          
   
11 I gatene er det klagerop,
          de har ikke vin,
          all glede har mørknet,
          fryd er forvist fra landet.
          
   
12 Byen er lagt øde,
          porten er knust.
          
   
13 For blant folkene på jorden
          skal det bli som når en slår ned oliven,
          som når de siste druene plukkes.
          
   
14 De roper høyt
          og jubler over Herrens velde.
          De roper av glede i vest.
          
   
15 «Så gi ære til Herren i øst,
          til Herren Israels Guds navn
          ved kystene i vest!»
          
   
16 Fra jordens ende hører vi sanger
          til Den rettferdiges pris.

Den siste trengsel
          Men jeg må si:
          Det er ute med meg,
          ute med meg, ve meg!
          Svikere sviker!
          Svik!
          Svikere sviker!
          
   
17 Det blir gru og grav og garn
          for deg som bor på jorden!
          
   
18 Den som flykter fra gru,
          skal falle i grav,
          kommer han seg opp av graven,
          skal han fanges i garnet.
          For slusene i det høye er åpnet,
          og jordens grunnvoller skjelver.
          
   
19 Jorden revner og rister,
          jorden vakler og vingler,
          jorden skjelver og skaker.
          
   
20 Jorden sjangler som en drukken
          og svaier som et skur.
          Synden ligger tungt på den,
          den faller og reiser seg ikke mer.
          
   
21 Den dagen skal Herren straffe
          den høye hær i det høye
          og jordens konger på jorden.
          
   
22 De skal samles som fanger i et hull,
          stenges inne i et fengsel
          og langt om lenge få sin straff.
          
   
23 Da skal månen bli til spott og solen til skamme.
          For Herren over hærskarene er konge
          på Sion-fjellet og i Jerusalem.
          Hans eldste skal se hans herlighet.
Jes 24,4 viser til Hos 4,3
Jes 24,13 viser til Jes 17,5f
Forrige kapittelNeste kapittel

02. mars 2021

Dagens Bibelord

Johannes 10,11–21

Les i nettbibelen

11Eg er den gode gjetaren. Den gode gjetaren set livet til for sauene. 12Men leigekaren, som ikkje er gjetar og ikkje eig sauene, han lèt sauene vera og rømmer når han ser ulven koma. Og ulven herjar mellom dei og jagar dei frå kvarandre. ... Vis hele teksten

11Eg er den gode gjetaren. Den gode gjetaren set livet til for sauene. 12Men leigekaren, som ikkje er gjetar og ikkje eig sauene, han lèt sauene vera og rømmer når han ser ulven koma. Og ulven herjar mellom dei og jagar dei frå kvarandre. 13For han er leigekar og har ikkje omsorg for sauene. 14Eg er den gode gjetaren. Eg kjenner mine, og mine kjenner meg, 15slik som Far kjenner meg og eg kjenner Far. Eg set livet til for sauene. 16Eg har òg andre sauer, som ikkje høyrer til denne flokken. Dei òg må eg leia; dei skal høyra mi røyst, og det skal bli éin flokk og éin gjetar. 17Far elskar meg fordi eg set livet til så eg kan ta det tilbake. 18Ingen tek livet mitt, eg gjev det frivillig. Eg har makt til å gje det, og eg har makt til å ta det tilbake. Denne oppgåva fekk eg av Far min.» 19No vart det på nytt usemje mellom jødane på grunn av det han hadde sagt. 20Mange av dei sa: «Han har ei vond ånd i seg, han er frå vitet. Kvifor høyrer de på han?» 21Andre sa: «Slik talar ikkje ein som har ei vond ånd i seg. Ei vond ånd kan vel ikkje opna auga på blinde?»