Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Forkynneren

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Forrige kapittel

Tenk på din skaper
12Tenk på din skaper i ungdommens dager,
          før de onde dagene kommer,
          før årene kommer da du må si:
          «Jeg har ingen glede av dem»,
          
   
 2 før sol og dagslys,
          måne og stjerner blir mørke
          og skyene vender tilbake etter regnet.
          
   
 3 Da skjelver tjenerne i huset,
          de sterke mennene blir krokete.
          Kvinnene som maler på kvernen,
          må stanse, for de er blitt så få;
          det mørkner for jentene som ser ut gjennom gluggene.
          
   
 4 Begge dørene mot gaten blir stengt,
          og duren fra kvernen lyder dempet.
          En står opp til fuglekvitter,
          men alle sangens døtre stilner.
          
   
 5 Da gruer en seg for hver bakke,
          og farer lurer på veien.
          Mandeltreet blomstrer,
          gresshoppen sleper seg fram
          og kapersfrukten brister
          mens mennesket går til sin siste bolig;
          de som skal gråte, er alt på gaten.
          
   
 6 Ja, tenk på din skaper
          før sølvsnoren slites og gullskålen brister,
          før krukken knuses ved kilden
          og hjulet knekker og faller i brønnen,
          
   
 7 når støvet vender tilbake til jorden
          som det støv det var,
          og ånden går tilbake til Gud, som ga den.
          
   
 8 Forgjeves og forgjengelig, sier Forkynneren.
          Ja, alt er forgjengelig.

Sluttord
 9 Forkynneren var ikke bare vis, han ga også folket kunnskap. Han grunnet og gransket og formet mange ordspråk. 10 Forkynneren la vinn på å finne gode ord og vendinger og skrev ned det som er rett og sant.
          
   
11 Ord av vismenn er som brodder,
          fyndord i samling er som nagler
          festet av en gjeter.
          
   
12 Men ellers, min sønn, ta deg i vare:
          Det er ingen ende på de bøker som skrives,
          og mye gransking gjør kroppen trett.
          
   
13 Dette er summen av alt du har hørt:
          Frykt Gud og hold hans bud!
          Dette gjelder for alle mennesker.
          
   
14 For Gud skal dømme hver gjerning,
          holde dom over alt som er skjult,
          enten det er godt eller ondt.
Note: de onde dagene: alderdommen.
Note: tjenerne i huset: armene. de sterke mennene: beina. Kvinnene … kvernen: tennene. jentene … gluggene: øynene.
Fork 12,4 viser til 2 Sam 19,35
Note: dørene mot gaten: ørene.
Note: sin siste bolig: graven.
Note: tenk på din skaper: står i grunnteksten bare i v. 1. sølvsnoren … brønnen: forskjellige bilder på døden.
Note: nagler: satt på enden av en gjeterstav for å få et dyr på rett kurs.
Forrige kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»