Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Jesaja

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66
Se film

Les mer om BibleProject.

< Forrige kapittelNeste kapittel >

Herrens tempelberg
2Ordet som Jesaja, son til Amos, såg om Juda og Jerusalem:
          
   
 2 I dei siste dagar skal det skje
          at Herrens tempelberg skal stå urokkeleg
          som det høgaste av fjella
          og raga over høgdene.
          Dit skal alle folkeslag strøyma.
          
   
 3 Mange folk skal dra av stad og seia:
          «Kom, lat oss gå opp til Herrens fjell,
          til huset åt Jakobs Gud,
          så han kan læra oss sine vegar
          og vi kan ferdast på hans stigar.
          For lov skal gå ut frå Sion,
           Herrens ord frå Jerusalem.»
          
   
 4 Han skal dømma mellom folkeslag
          og skifta rett for mange folk.
          Dei skal smi sverda om til plogskjer
          og spyda til vingardsknivar.
          Folk skal ikkje lyfta sverd mot folk,
          ikkje lenger lærast opp til krig.
          
   
 5 Kom, Jakobs hus,
          lat oss vandra i Herrens lys!

Herrens dag
     6 Du har forkasta folket ditt, Jakobs hus.
          For der er det fullt av spådomar
          og av teikntydarar, som hos filistrane,
          overalt er det framande.
          
   
 7 Landet er fullt av sølv og gull,
          overalt er det skattkammer.
          Landet er fullt av hestar,
          overalt er det vogner.
          
   
 8 Landet er fullt av avgudar,
          folk tilbed noko dei sjølve har laga
          med sine eigne hender og fingrar.
          
   
 9 Mennesket er bøygd,
          kvar mann er fornedra.
          Tilgjev dei ikkje!
          
   
10 Gå inn i fjellet, gøym deg i jorda
          for redsla som Herren vekkjer,
          for hans stordom og velde!
          
   
11 Den stolte må slå auga ned,
          hovmodet hos menn skal bøyast.
           Herren åleine er opphøgd den dagen.
          
   
12 For det kjem ein dag frå Herren over hærskarane
          då alt som er hovmodig og høgt,
          alt som kneisar,
          skal fornedrast,
          
   
13 alle sedrar på Libanon,
          så høge og kneisande dei er,
          alle eiker i Basan,
          
   
14 alle høge fjell,
          alle kneisande høgder,
          
   
15 alle opphøgde tårn
          og alle festningsmurar,
          
   
16 alle Tarsis-skip
          og alle herlege skuter.
          
   
17 Då blir det stolte mennesket bøygd
          og hovmodet hos menn fornedra.
           Herren åleine er opphøgd den dagen.
          
   
18 Med avgudane er det slutt for alltid.
          
   
19 Då skal folk gøyma seg i fjellgrotter og jordhòler
          for redsla Herren vekkjer,
          for hans stordom og velde
          når han reiser seg
          for å slå jorda med skrekk.
          
   
20 Den dagen skal menneska kasta frå seg
          til moldvarp og flaggermus
          gudebileta av sølv og gull
          som dei har laga seg og tilbed.
          
   
21 Dei skal gøyma seg i fjellhòler og bergkløfter
          for redsla Herren vekkjer,
          for hans stordom og velde
          når han reiser seg
          for å slå jorda med skrekk.
          
   
22 Hald opp med å stola på mennesket
          som berre har pust i nasen.
          Kva er vel mennesket å rekna for?
< Forrige kapittelNeste kapittel >

28. januar 2023

Dagens bibelord

Lukas 17,11–19

Les i nettbibelen

11På reisen til Jerusalem dro Jesus gjennom grenselandet mellom Samaria og Galilea. 12Da han var på vei inn i en landsby, kom ti spedalske menn imot ham. De ble stående langt unna 13og ropte: «Jesus, mester, ha barmhjertighet med oss!» ... Vis hele teksten

11På reisen til Jerusalem dro Jesus gjennom grenselandet mellom Samaria og Galilea. 12Da han var på vei inn i en landsby, kom ti spedalske menn imot ham. De ble stående langt unna 13og ropte: «Jesus, mester, ha barmhjertighet med oss!» 14Han så dem og sa: «Gå og vis dere for prestene!» Og mens de var på vei dit, ble de rene. 15Men én av dem kom tilbake da han merket at han var blitt frisk. Han lovpriste Gud med høy røst, 16kastet seg ned for Jesu føtter med ansiktet mot jorden og takket ham. Denne mannen var en samaritan. 17Jesus sa: «Ble ikke alle ti rene? Hvor er da de ni? 18Var det ingen andre enn denne fremmede som vendte tilbake for å gi Gud æren?» 19Og han sa til ham: «Reis deg og gå! Din tro har frelst deg.»

Dagens bibelord

Lukas 17,11–19

Les i nettbibelen

11Medan Jesus var på vegen til Jerusalem, drog han gjennom grenselandet mellom Samaria og Galilea. 12Då han skulle gå inn i ein landsby, kom det ti spedalske menn imot han. Dei vart ståande langt unna 13og ropa: «Jesus, meister, miskunna deg over oss!» ... Vis hele teksten

11Medan Jesus var på vegen til Jerusalem, drog han gjennom grenselandet mellom Samaria og Galilea. 12Då han skulle gå inn i ein landsby, kom det ti spedalske menn imot han. Dei vart ståande langt unna 13og ropa: «Jesus, meister, miskunna deg over oss!» 14Han såg dei og sa: «Gå og vis dykk for prestane!» Og medan dei var på veg dit, vart dei reine. 15Ein av dei kom tilbake då han såg han hadde vorte frisk. Han lova Gud med høg røyst, 16kasta seg ned for Jesu føter med andletet mot jorda og takka han. Denne mannen var ein samaritan. 17Då sa Jesus: «Vart dei ikkje reine alle ti? Kvar er så dei ni? 18Var det ingen annan enn denne framande som kom tilbake og ville gje Gud æra?» 19Og han sa til mannen: «Reis deg og gå! Trua di har frelst deg.»

Dagens bibelord

Lukas 17,11–19

Les i nettbibelen

11Go Jesus lei vádjoleamen Jerusalema guvlui, de son manai Samaria ja Galilea rádjeguovlluid bokte. 12Go son lei mannamin muhtun gillái, de su ovddal bohte logi spihtálačča. Sii bisánedje dobbelii 13ja čurvo: “Jesus, oahpaheaddji, árpmit min!” ... Vis hele teksten

11Go Jesus lei vádjoleamen Jerusalema guvlui, de son manai Samaria ja Galilea rádjeguovlluid bokte. 12Go son lei mannamin muhtun gillái, de su ovddal bohte logi spihtálačča. Sii bisánedje dobbelii 13ja čurvo: “Jesus, oahpaheaddji, árpmit min!” 14Go Jesus oinnii sin, de son celkkii: “Mannet čájehit iežadet báhpaide.” Go sii ledje mannamin, de sii buhtásmuvve. 15Go okta sis oinnii ahte lea buorránan, de son jorggihii ruoktot. Son máinnui Ipmila alla jienain, 16luoitádii Jesusa julggiid ovdii ja giitalii su. Dát olmmái lei samarialaš. 17Jesus jearai: “Eaigo buot logis buhtásmuvvan? Gos dat ovccis leat? 18Dušše dát vieris olmmošgo máhcai rámidit Ipmila?” 19Ja son celkkii olbmái: “Čuožžil ja mana. Du osku lea beastán du.”